1
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو Iran Nanotechnology Initiative Council بستن
  • ستاد ویژه توسعه فناوری نانو

  • بانک اطلاعات شاخص های فناوری نانو

  • سایت جشنواره فناوری نانو

  • سیستم جامع آموزش فناوری نانو

  • شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو

  • موسسه خدمات فناوری تا بازار

  • کمیته استانداردسازی فناوری نانو

  • پایگاه اشتغال فناوری نانو

  • کمیته نانو فناوری وزارت بهداشت

  • جشنواره برترین ها

  • مجمع بین المللی اقتصاد نانو

  • اکو نانو

  • پایگاه اطلاع رسانی محصولات فناوری نانو ایران

  • شبکه ایمنی نانو

  • همایش ایمنی در نانو

  • گالری چند رسانه ای نانو

  • تجهیزات فناوری نانو

  • صنعت و بازار

  • باشگاه نانو

ساخت داربست برای بازسازی ضایعات استخوانی

کلمات کلیدی : داربست استخوانی تاریخ خبر : 1392/02/24 تعداد بازدید : 2419

پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران موفق به ساخت داربستی مناسب برای بازسازی ضایعات استخوانی شدند. ‏

پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران موفق به ساخت داربستی مناسب برای بازسازی ضایعات استخوانی شدند. ‏این نوع داربست تولیدی با نانوهیدورکسی آپاتیت- ژلاتین می‌تواند در محل‌هایی از استخوان که به دلایل مختلفی مثل ‏سرطان ویا عفونت برداشته شده است، مورد استفاده قرار گیرد.‏

شیما توکل دانشجوی دکتری فناوری نانو پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، در توضیح مراحل این تحقیقات گفت: ‏‏«در این مطالعه داربستی از نانوهیدورکسی آپاتیت- ژلاتین با استفاده از 3 روش ترکیبی سنتز شد. این داربست از نظر ‏خصوصیات مکانیکی نزدیک بافت اسفنجی استخوان بود و زیست سازگاری مناسبی را نیز نشان می‌داد. علاوه‌بر اینکه چون ‏با روش لایه به لایه ساخته شده بود می‌توانست به هر شکل شکستگی و تروما در محل ضایعه طراحی شود. سپس این ‏داربست به تنهایی و به همراه ماتریکس استخوان دمینرالیزه شده که ماده‌ای است که به صورت روتین بعنوان القاکننده‌ی ‏بازسازی استخوان در جراحی‌های ارتوپدی و دندانی استفاده می‌شود و همین‌طور خود ماتریکس استخوان دمینرالیزه شده ‏به تنهایی در مطالعه‌ی درون تنی در روزهای 7و 30و 60 روز پس از کاشت در موش صحرایی وبرون تنی با استفاده از ‏سلول‌های ‏USSC بررسی شد. نتایج بازسازی استخوانی حدود 86 درصد را در مقابل نمونه‌ی کنترل 5.6 % نشان داد و ‏نکته ی قابل توجه اینکه میزان بازسازی این داربست از ماتریکس استخوان دمینرالیزه شده به طور قابل توجهی بالاتر ‏بود.»‏

به گفته توکل، این دستاورد در مواردی که قسمتی از استخوان در اثر استئوکتومی به دلایل مختلف مثل سرطان و یا ‏عفونت برداشته شده است و در ناحیه‌ای که استخوان باری را مجبور به تحمل نباشد، قابل استفاده است و از آنجایی که ‏مواد حاصل از رهایش و تجزیه‌ی آن کلسیم و فسفر و ژلاتین است، می‌تواند به مصرف بدن برسد و یا بدون ضرر از ‏بدن دفع شود و نسبت به دیگر مواد الوگرافت و گزنوگرافت مثل اسفنج‌های دریایی برتری دارد.‏

ساختار داربست، اپتیمایز اندازه‌ی حفرات، خصوصیات مکانیکی و روش لایه به لایه‌ی آن به گونه‌ای است که ‏می‌تواند با توجه به شکل محل ضایعه طراحی شود.‏

نتایج این کار تحقیقاتی در مجله ‏journal of nanoparticle research‏ ( ماه نوامبر سال 2012) منتشر شده ‏است. ‏