1
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو Iran Nanotechnology Initiative Council بستن
  • ستاد ویژه توسعه فناوری نانو

  • مدیریت بانک اطلاعات شاخص های فناوری نانو

  • سایت جشنواره فناوری نانو

  • سیستم جامع آموزش فناوری نانو

  • شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو

  • موسسه خدمات فناوری تا بازار

  • کمینه استاندارد سازی فناوری نانو

  • پایگاه اشتغال فناوری نانو

  • کمیته نانو فناوری وزارت بهداشت

  • جشنواره برترین ها

  • مجمع بین المللی اقتصاد نانو

  • اکو نانو

  • پایگاه اطلاع رسانی محصولات فناوری نانو ایران

  • شبکه ایمنی نانو

  • همایش ایمنی در نانو

  • گالری چند رسانه ای نانو

  • تجهیزات فناوری نانو

  • صنعت و بازار

  • باشگاه نانو

دانشگاه صنعتی امیرکبیر: بررسی اثر حضور نانوذرات بر رفتار آمیزه‌های پلیمری

موضوع : نانوکامپوزیت - نانوذرات - تعیین مشخصات کلمات کلیدی : نانوکامپوزیت‌های پلیمری تاریخ خبر : 1394/05/22 تعداد بازدید : 1198

پژوهشگران دانشگاه صنعتی امیرکبیر طی مطالعاتی به بررسی اثر حضور نانوذرات بر خواص رئولوژیکی نانوکامپوزیت‌های پلیمری پرداختند. نتایج این مطالعات می‌تواند راهگشای طراحی و تولید بهینه‌ی نانوکامپوزیت‌های پلیمری شود و هزینه‌ی تولید را کاهش دهد.

حضور نانوذرات در سیستم‌های پلیمری تغییرات قابل توجهی بر رفتار دینامیکی آن‌ها دارد. به عنوان مثال بسته به اندازه‌ی نانوذره و یا برهمکنش بین نانوذره و پلیمر، وجود این نانوذرات می‌تواند منجر به کاهش یا افزایش گرانروی و یا تغییر دمای انتقال شیشه‌ای پلیمر شود. در این تحقیق نانوکامپوزیت پلی استایرن/نانوذرات پلی اتیلن ساخته شده و رفتار رئولوژیکی آن‌ها مورد بررسی قرار گرفته است.
به گفته‌ی وحید کریم خانی، نانوذرات پلی‌اتیلن پرشاخه(دندریمر)، کاملاً آب‌گریز بوده و بر خلاف نمونه‌های خطی در حلال‌های معمول آلی مانند ‌تتراهیدروفوران و کلروفرم محلول هستند. این نانوذرات فقط در یک مرحله سنتز می‌شوند و ابعاد آن‌ها در حدود 30 نانومتر است. همچنین گرانروی توده‌ی آن‌ها در مقایسه با پلیمرهای خطی بسیار کم است. نانوذرات پلی اتیلن می‌توانند کاربردهای متنوعی در زمینه‌های گوناگون داشته باشند اما تا کنون بیشتر به عنوان حامل دارو استفاده شده‌ و مورد بررسی قرار گرفته‌اند.
وی در ادامه افزود: «این کار به تأثیر حضور این نانوذرات بسیار نرم بر رفتار رئولوژیکی آمیزه‌ی پلی استایرنی می‌پردازد. طبق آزمایش‌های انجام شده مشاهده گردید که در همه‌ی نانوکامپوزیت‌ها، گرانروی سامانه نسبت به پلی استایرن خالص کمتر شده است. این افت گرانروی نانوکامپوزیت با هیچ یک از تئوری‌های موجود قابل تفسیر نبود. به همین دلیل سعی شده تا این عدم تطابق مورد بررسی قرار گرفته و مکانیزم‌های محتمل پیشنهاد گردد.»
به گفته‌ی این محقق، از آنجا که دیدگاه این مطالعه معطوف به بحث کاهش گرانروی است، نتایج آن می‌تواند به طراحی سامانه‌های نانوکامپوزیتی با گرانروی کم کمک کند. این امر در نهایت به افزایش سرعت تولید، کاهش انرژی مصرفی، تسهیل ساخت قطعات پیچیده و کاهش قیمت محصول نهایی کمک خواهد کرد.
این تحقیقات با همکاری دکتر فاطمه گوهرپی، دکتر فرامرز افشار طارمی- اعضای هیأت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر- وحید کریم خانی- دانش آموخته‌ی دکترای این دانشگاه- و مهندس سید هادی گلدانساز و نیز محققانی از کشورهای کره‌ی جنوبی، چین و بلژیک انجام شده است. نتایج این کار در مجله‌ی Macromolecules (جلد 48، شماره 10، سال 2015، صفحات 3368 تا 3375) منتشر شده است.
مقالات آموزشی مرتبط