1
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو Iran Nanotechnology Initiative Council بستن
  • ستاد ویژه توسعه فناوری نانو

  • بانک اطلاعات شاخص های فناوری نانو

  • سایت جشنواره فناوری نانو

  • سیستم جامع آموزش فناوری نانو

  • شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو

  • موسسه خدمات فناوری تا بازار

  • کمیته استانداردسازی فناوری نانو

  • پایگاه اشتغال فناوری نانو

  • کمیته نانو فناوری وزارت بهداشت

  • جشنواره برترین ها

  • مجمع بین المللی اقتصاد نانو

  • اکو نانو

  • پایگاه اطلاع رسانی محصولات فناوری نانو ایران

  • شبکه ایمنی نانو

  • همایش ایمنی در نانو

  • گالری چند رسانه ای نانو

  • تجهیزات فناوری نانو

  • صنعت و بازار

  • باشگاه نانو

همکاری محققان دانشگاه تهران و شرکت کیتوتک در راستای ساخت چسب‌های بافتی با استحکام بالا

کلمات کلیدی : درمان زخم - چسب نانو تاریخ خبر : 1394/08/27 تعداد بازدید : 1323

شرکت کیفیت تولید تکاپو با نام تجاری کیتوتک در طرحی مشترک با محققان دانشگاه تهران اقدام به ساخت آزمایشگاهی گونه‌ای چسب‌های بافتی نموده است. این چسب‌ها که در ساخت آن‌ها از نانوذرات استفاده شده، استحکام بیشتری نسبت به نمونه‌های تجاری متداول داشته و نیازی به آماده سازی قبل از مصرف ندارند.

درمان جراحات و پارگی ناشی از جراحی‏، بیماری‌ها‏، حوادث‏ طبیعی‏، تصادف‏، جنگ و... یکی از شایع‌ترین مشکلاتی است که مراکز درمانی و اورژانس با آن مواجه هستند. گذشته از هزینه‌ی درمانی، اگر چه بیشتر این جراحات بدون مراقبت خاصی التیام می‌یابد‏، اما عدم مراقبت صحیح از آن می‌تواند باعث ایجاد عفونت‏، افزایش دوره‌ی نقاهت‏، نقص عملکرد و یا حتی مرگ بیمار شود.
جواد صابری، مجری طرح، در اشاره به هدف پژوهش صورت گرفته عنوان کرد: «از زمانی که نخ بخیه وارد علم پزشکی شد، این تصور پیش آمد که اگر بتوان بدون استفاده از نخ، با یک چسب قطعات را کنار هم قرار داد، کار با سهولت بیشتری انجام می‌شود. بنابراین چسب‌های بافتی به عنوان جایگزین مناسبی برای بخیه یا گیره ظهور کردند. هدف این پژوهش، تهیه‌ی نانوذرات هیبریدی پلی‌ آکریلیک اسید- کیتوسان به‌ عنوان چسب بافتی بوده است.»
وی در ادامه لزوم بهبود کیفیت جسب‌های بافتی را بدین شرح بیان کرد: «به رغم تلاش‌های زیاد جامعه علمی در طول دهه‌های گذشته، در حال حاضر چسب‌های بافتی در دسترس هنوز هم دارای محدودیت‌های قابل توجه و اشکالاتی هستند. به طور مثال چسب‌های بیولوژیک بافتی مانند چسب‌های فیبرینی و یا کلاژنی از آنجایی که از بافت ژنده یا خود فرد ‎مشتق می‌شوند، نسبتاً گران قیمت و محدود هستند. این چسب‌ها همچنین با استحکام کششی و چسبندگی نسبتاً ضعیفی عرضه شده و به آماده سازی طاقت‌ فرسایی، درست قبل از کاربرد، نیاز دارند. از طرفی چون منشأ انسانی یا حیوانی دارند، می‌توانند باعث بروز عفونت‌های ویروسی مثل ویروس نقص ایمنی‎ و هپاتیت و یا سندرم نقص ایمنی شوند. از طرف دیگر چسب‌های جراحی مصنوعی و نیمه مصنوعی (مانند چسب‌های سیانواکریلاتی‏) ‎نیز زیست تخریب پذیری پایینی داشته و در کنار سمیت سلولی (زیست سازگاری کم) و چسبندگی کم به سطوح مرطوب، التهاب مزمن ناشی از انتشار برخی از محصولات تخریب مربوطه را ایجاد می‌کنند.»
این در حالی است که چسب طراحی شده توسط این محققان بر خلاف چسب فیبرینی، گران قیمت نبوده و نیاز به آماده سازی آنچنانی قبل از مصرف ندارد. همچنین به ندرت باعث بروز عفونت‌های ویروسی‌ و باکتریایی در فرد بیمار می‌‌شود. به علاوه در مقایسه با چسب‌های سنتزی، زیست‌سازگاری بالا و استحکام چسبندگی مطلوبی داشته و التهاب ناشی‌ از انتشار برخی‌ از محصولات تخریب آن بسیار کمتر از چسب‌های سنتزی موجود در بازار است.
صابری معتقد است که استفاده از چنین چسب‌هایی‌ نه تنها از لحاظ مالی‌ مقرون به‌ صرفه‌تر است، بلکه برای بیمار و سیستم سلامت جامعه شرایط بهتری را ایجاد خواهد کرد. در واقع انتظار می‌رود به کمک این گونه چسب‌ها بتوان فرایند ترمیم زخم را به بهترین نحو تسریع نموده و هزینه‌های بیمار را با مدیریت صحیح و درمان مناسب زخم کاهش داد.
جلوگیری از نشت هوا، کاهش زمان عمل جراحی و خونریزی بیمار، کاربرد آسان، نتیجه‌ی عالی در زیبایی ظاهری و رهایش موضعی دارو از دیگر مزایای استفاده از چسب‌های بافتی به شمار می‌رود..
این طرح در قالب پایان نامه‌ی کارشناسی ارشد جواد صابری از دانشگاه تهران، به راهنمایی دکتر بهمن ابراهیمی، دکتر سهیلا کردستانی و دکتر محمد برشان انجام شده است. این پایان نامه با حمایت شرکت کیتوتک صورت گرفته و تحت عنوان پایان نامه‌ی مورد نیاز صنعت به تأیید ستاد ویژه‌ی توسعه‌ی فناوری نانو رسیده است. آیین نامه‌ی حمایت از پایان نامه‌های مورد نیاز صنعت در سایت www.nano.ir/hrdc موجود است.
مقالات آموزشی مرتبط