1
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو Iran Nanotechnology Initiative Council بستن
  • ستاد ویژه توسعه فناوری نانو

  • مدیریت بانک اطلاعات شاخص های فناوری نانو

  • سایت جشنواره فناوری نانو

  • سیستم جامع آموزش فناوری نانو

  • شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو

  • موسسه خدمات فناوری تا بازار

  • کمینه استاندارد سازی فناوری نانو

  • پایگاه اشتغال فناوری نانو

  • کمیته نانو فناوری وزارت بهداشت

  • جشنواره برترین ها

  • مجمع بین المللی اقتصاد نانو

  • اکو نانو

  • پایگاه اطلاع رسانی محصولات فناوری نانو ایران

  • شبکه ایمنی نانو

  • همایش ایمنی در نانو

  • گالری چند رسانه ای نانو

  • تجهیزات فناوری نانو

  • صنعت و بازار

  • باشگاه نانو

الهام از «جوجه‌تیغی‌دریایی» برای حذف CO2 از هوا

کلمات کلیدی : نانوذرات - حذف CO2 - الهام از طبیعت تاریخ خبر : 1395/12/11 تعداد بازدید : 771

محققان انگلیسی با الهام از جوجه تیغی دریایی، روشی برای زدایش دی‌اکسیدکربن از اتمسفر ارائه کردند. این جوجه تیغی دارای نانوذرات نیکل بوده که در فرآیند رشد استخوان‌ها، با استفاده از آن، دی‌اکسید کربن را به کربنات کلسیم تبدیل می‌کند.

دی‌اکسیدکربن در حال تغییر آب و هوای زمین است. سوخت‌های فسیلی منشاء اصلی انتشار گاز گلخانه‌ای بوده و توجه بسیاری از دانشمندان به سوی روش‌های جذب و حذف دی‌اکسیدکربن از اتمسفر است. در حال حاضر پروژه‌های مختلفی در جهان برای حل این مشکل در حال انجام است. هزینه این پروژه‌‌ها بسیار بالا بوده و در صورت عدم حمایت دولت‌ها، این پروژه‌ها به سرانجام نخواهد رسید.
محققان دانشگاه روسل در انگلستان به بررسی جوجه تیغی دریایی پرداختند تا از آن برای مقابله با تغییرات آب و هوایی استفاده کنند. این گروه تحقیقاتی دریافتند که در بدن این جوجه تیغی، نانوذرات نیکل وجود دارد که با استفاده از آن، واکنش هیدراته کردن دی‌اکسیدکربن انجام می‌شود. این جاندار در فرآیند رشد استخوان از این واکنش استفاده می‌کند. نانوذرات نیکل موجب می‌شود تا فرآیند معدنی شدن در این جوجه تیغی افزایش یابد، به طوری که نرخ معدنی شدن دی‌اکسیدکربن و تبدیل آن به کربنات کلسیم 3 برابر می‌شود. کربنات کلسیم ماده‌ای مفید است که از آن در محصولات مختلف از آنتی‌اسیدها گرفته تا افزودنی‌های خاک استفاده می‌شود.
از سوی دیگر، نانوذرات نیکل ماده‌ای قابل بازیافت است. هزینه زدایش هر تن دی‌اکسیدکربن از هوا تقریباً 7.9 دلار است که این نانوذرات می‌توانند این کار را انجام دهند. در این فرآیند نور می‌تواند تسریع کننده باشد؛ منبع انرژی که در زمین به وفور یافت می‌شود.
محققان این پروژه در حال حاضر روی توسعه این فناوری با دو راهبرد مختلف کار می‌کنند. راهبرد اول، بهینه کردن راکتور معدنی کردن مولکول‌های دی‌اکسید کربن است؛ راکتوری که در مجرای خروجی فضایی که احتراق صورت می‌گیرد، نصب می‌شود. دومین راهبرد، استفاده از خواص کاتالیستی نانوذرات نیکل در بخش‌های محیط زیست است.
این گروه تحقیقاتی در حال یافتن شریک صنعتی برای توسعه این فناوری و نزدیک کردن آن به استفاده در مقیاس‌های بزرگ هستند.
مقالات آموزشی مرتبط