1
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو Iran Nanotechnology Initiative Council بستن
  • ستاد ویژه توسعه فناوری نانو

  • مدیریت بانک اطلاعات شاخص های فناوری نانو

  • سایت جشنواره فناوری نانو

  • سیستم جامع آموزش فناوری نانو

  • شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو

  • موسسه خدمات فناوری تا بازار

  • کمینه استاندارد سازی فناوری نانو

  • پایگاه اشتغال فناوری نانو

  • کمیته نانو فناوری وزارت بهداشت

  • جشنواره برترین ها

  • مجمع بین المللی اقتصاد نانو

  • اکو نانو

  • پایگاه اطلاع رسانی محصولات فناوری نانو ایران

  • شبکه ایمنی نانو

  • همایش ایمنی در نانو

  • گالری چند رسانه ای نانو

  • تجهیزات فناوری نانو

  • صنعت و بازار

  • باشگاه نانو

نانوابزاری که وزنه 200 برابر سنگین‌تر از خود را بلند می‌کند

موضوع : علم و پژوهش کلمات کلیدی : دی‌سولفید مولیبدن - عملگر - نانو ابزار تاریخ خبر : 1396/07/23 تعداد بازدید : 183

محققان با استفاده از لایه‌های دی‌سولفید مولبیدن موفق به ساخت نانوعملگری شدند که قادر به بلند کردن اجسامی 200 برابر سنگین‌تر از خود است. این ابزار به محرک خارجی نظیر گرما یا ولتاژ پاسخ داده و جسم مورد نظر را بلند می‌کند.

محققان دانشگاه روتگرز ابزاری ساختند که می‌تواند 200 برابر وزن خود را بلند کند. این نانوابزار که در واقع یک عملگر است، ابعاد بسیار کوچکی داشته و می‌تواند انقلابی در حوزه فناوری‌ نانو ایجاد کند.
براساس اطلاعات منتشر شده، این نانوابزار که وزنه‌ 1.6 میلی‌گرمی را بلند می‌کند، از لایه‌های مختلف دی‌سولفید مولیبدن تشکیل شده‌است که یک ترکیب معدنی رایج در روان‌سازهاست.
این ابزار رفتاری شبیه به عضله دارد، به‌طوری که به محرک‌های بیرونی پاسخ داده و حرکت می‌کند. مانیش چهوالا از محققان این پروژه می‌گوید: «تصور کنید که چند ورق با ضخامت اتمی روی هم قرار داشته باشند. چیزی که میان این لایه‌ها وارد و خارج می‌شود، یون‌ها و اتم‌های باردار است. اگر شما محرک خارجی نظیر ولتاژ یا گرما به این ساختار وارد کنید، این عضله مصنوعی شروع به حرکت می‌کند و با حرکت خود می‌تواند کاری انجام دهد.»
این گروه تحقیقاتی در حال کار روی ابرخازن‌ها بودند که این نانوابزار را تولید کردند. این نانوابزار رفتاری شبیه به ابرخازن دارد که در اثر وارد شدن بار، تغییر شکل می‌دهد و با این تغییر شکل اقدام به بلند کردن اجسام می‌کند. این گروه در حین کار روی ابرخازن‌ها دریافتند که این رفتار می‌تواند برای ساخت عملگرهای الکتروشیمیایی و الکترومکانیکی استفاده شود.
این پروژه تقریباً 4 سال زمان برده است و نتایج مربوط به آن در قالب تز دکتری به چاپ رسیده است. این گروه معتقداند که از این فناوری می‌توان در حوزه‌های مختلف نظیر پزشکی استفاده نمود. عملگرها کاربردهای مختلفی از توربین‌های باد گرفته تا دریچه‌های لوله‌های آب دارند. استفاده از نانوعملگرها موجب می‌شود تا فضای کمتری در ادوات به کار گرفته شود و مصرف انرژی کاهش یابد.
برخی از یافته‌های بنیادی ممکن است بدون کاربرد به نظر برسند، اما همین مفاهیم می‌توانند زیربنای دستاوردهای بعدی باشند. بنابراین کار روی علوم پایه اهمیت زیادی دارد.
مقالات آموزشی مرتبط