بهبود تغذیه با اسب‌های تروجان نانومقیاس

دانشمندان دانشگاه موناش استرالیا با طراحی یک اسب تروجان در ابعاد نانو، به جذب
آنتی‌‌اکسیدان‌‌ها در بدن کمک کردند. این ذره که قطری به اندازة یک هزارم ضخامت
موی انسان دارد، از خراب شدن آنتی‌‌اکسیدان‌‌ها در احشا جلوگیری کرده، جذب
بهتری را برای آن در دستگاه گوارش به ارمغان می‌‌آورد. آنتی‌‌اکسیدان‌‌ها اثرات
مضر رادیکال‌های آزاد و دیگر ذرات شیمیایی واکنش‌‌پذیر تولیدی بدن را خنثی کرده،
به سلامت بهتر کمک می‌‌کند. در حالت طبیعی، دفاع آنتی‌‌اکسیدانی بدن برای ما
کافی است؛ اما برای افراد در معرض خطر(مانند افرادی که رژیم نامناسب، تصلب‌‌
شرایین، دیابت و آلزایمر دارند) منبع مغذی آنتی‌‌اکسیدان نیاز است.

به گفتة دکتر لارسن، عضو این گروه، آنتی‌‌اکسیدان‌‌های خوراکی به‌راحتی به‌وسیلة
اسیدها و آنزیم‌‌های بدن انسان خراب می‌‌شوند و تنها درصد کمی از آنچه مصرف شده،
جذب می‌‌شود؛ لذا این گروه دست به تولید نانوذرات زیست‌پلیمری کایتوزان اسفنجی
زده‌اند که حامل و محافظی برای آنتی‌‌اکسیدان‌‌ها باشد.

دکتر لارسن می‌‌گوید:«آنتی‌‌اکسیدان‌‌ها روی این اسب‌‌های تروجان می‌‌نشینند و
از حملة سوپ گوارشی شکم، در امان می‌‌مانند. این ذرات پس از رسیدن به رودة کوچک
چسبنده شده، به دیوارة روده متصل می‌‌شوند و از این طریق محتویات خود را
مستقیماً وارد سلول‌‌های روده می‌‌کنند و از آنجا آنتی‌‌اکسیدان‌‌ها مستقیماً
جذب جریان خون می‌‌شوند. ما امیدواریم با کنترل این فناوری، باعث جذب بهتر
داروها و مکمل‌‌هایی شویم که به مراحل گوارش حساسند.»

این تحقیق در اوایل سال 2009 وارد کارازمایی‌‌های بالینی می‌‌شود. دانشمندان
معتقدند، اگرچه این تحقیق در مراحل اولیه است، می‌‌توان اضافه کردن این
نانوذرات مهندسی‌شده به مواد غذایی ـ همانطور که امگا-3 به نان و شیر اضافه
می‌‌شوند‌ـ را هدفی بلندمدت برای آن دانست.

کاتچین‌‌ها گروهی از آنتی‌‌اکسیدان‌‌ها هستند که در این آزمایش مورد استفاده
قرار می‌‌گیرند و جزو آنتی‌‌اکسیدان‌‌های بسیار قوی‌ای هستند که روزانه مورد
مصرف قرار می‌گیرند؛ اما تنها بین 0.1 تا 1.1 درصد از کاتچین‌‌های مصرفی جذب
خون می‌‌شود. با افزوده شدن این میزان به‌وسیلة روش طراحی‌شده، فواید این
آنتی‌‌اکسیدان‌‌ها بسیار بیشتر خواهد بود.