1
ستاد ویژه توسعه فناوری نانو Iran Nanotechnology Initiative Council بستن
  • ستاد ویژه توسعه فناوری نانو

  • بانک اطلاعات شاخص های فناوری نانو

  • سایت جشنواره فناوری نانو

  • سیستم جامع آموزش فناوری نانو

  • شبکه آزمایشگاهی فناوری نانو

  • موسسه خدمات فناوری تا بازار

  • کمیته استانداردسازی فناوری نانو

  • پایگاه اشتغال فناوری نانو

  • کمیته نانو فناوری وزارت بهداشت

  • جشنواره برترین ها

  • مجمع بین المللی اقتصاد نانو

  • اکو نانو

  • پایگاه اطلاع رسانی محصولات فناوری نانو ایران

  • شبکه ایمنی نانو

  • همایش ایمنی در نانو

  • گالری چند رسانه ای نانو

  • تجهیزات فناوری نانو

  • صنعت و بازار

  • باشگاه نانو

ساخت جایگاهی برای کمپلکس‌های مولکولی

کلمات کلیدی : کمپلکس مولکولی - RNA تاریخ خبر : 1391/04/03 تعداد بازدید : 2555

محققان LMU در آلمان موفق شدند با استفاده از میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM) به‌عنوان یک جرثقیل، دو مولکول زیستی را برای تشکیل یک کمپلکس فعال با دقت نانومتری کنار هم قرار دهند.

محققان LMU در آلمان موفق شدند با استفاده از میکروسکوپ نیروی اتمی (AFM) به‌عنوان یک جرثقیل، دو مولکول زیستی را برای تشکیل یک کمپلکس فعال با دقت نانومتری کنار هم قرار دهند.

مهمترین قسمت یک AFM نوک تیز و سوزنی شکل آن است. از این نوک نانومتری می‌توان برای برداشتن مولکول‌های منفرد از یک زیرلایه و جابجایی آنها به موقعیت دیگر با دقت چند نانومتر استفاده کرد. فیزیکدانان دانشگاه Ludwig Maximilians Universität (LMU) در مونیخ توانستند به کمک این روش از واحدهای مولکولی منفرد و غیرفعال یک ساختار مولکولی مرکب و فعال ایجاد کنند.

آنها یک رشته کوتاه RNA را به کمک AFM برداشته و آن را در کنار رشته دیگری از RNA که روی یک بستر نشانده شده بود قرار دادند. هنگامی که این دو رشته در تماس با هم قرار گیرند، به‌طور خودبه‌خودی ترکیبی به‌نام آپتامر تشکیل می‌دهند که یک جایگاه اتصال سه بعدی برای مولکول هدف- در این حالت مرمر سبز فلئورسانت - است. برهمکنش این جایگاه اتصال با هدف، نشر فلئورسانس مرمر سبز را تا حدود 1000 برابر تقویت می‌کند و سیگنال‌های دو قسمت آپتامر کاملاً با هم تجمیع می‌شوند.

نکته مهم در این پژوهش، کنترل مکانیکی دقیق فرآیند تجمیع این مولکول‌ها است. با دیدن سیگنال مرمر سبز در میکروسکوپ فلئورسانس معلوم می‌شود که آپتامر تشکیل شده است.

محققان هم‌اکنون در حال ساخت سیستم‌های دیگری هستند که عملکرد طبیعی آنها به پیکربندی اجزای مولکولی آنها وابسته است. این سیستم‌ها، دانشمندان را قادر می‌سازند تا چگونگی برهمکنش بین اجزای آنها را به‌‌دقت بررسی کنند.
 
مقالات آموزشی مرتبط