ایجاد تصاویر بهتر MRI با استفاده از گرافن


نتایج همایش نهایی پروژه NanoCap

دکتر بلاجی سیتارامان، استادیار مهندسی زیست‌پزشکی
دانشگاه استونی بروک به‌همراه گروهی از محققان، یک عامل وضوح تصویر MRI
جدید با کارایی بالا، خطر بالقوه کمتر و هزینه پایین‌تر تولید کرده‌اند تا
با استفاده از آن بتوانند تشخیص بیماری‌ها را بهبود بخشند.

در حال حاضر
از عوامل وضوح تصویر مبتنی بر گادولینیوم برای بهبود تصاویر MRI و تشخیص
بهتر بیماری‌ها استفاده می‌شود. با این حال مطالعات اخیر نشان می‌دهد که
استفاده از گادولینیوم می‌تواند برخی اثرات جانبی منفی همچون فیبروز
سیستمیک نفروژنیک در برخی بیماران داشته باشد. به‌همین دلیل سازمان غذا و
داروی آمریکا (FDA) برای استفاده از گادولینیوم در کاربردهای بالینی
محدودیت‌هایی وضع کرده است. به‌علاوه، بسیاری از عوامل وضوح تصویر MRI برای
تصویربرداری از برخی بخش‌های بدن همچون بافت‌ها یا تصویربرداری مولکولی
مناسب نیستند.

دکتر سیتارامان برای حل این مشکل یک عامل وضوح تصویر
گرافنی جدید با کارایی بسیار بالا تولید کرده است که می‌تواند جایگزین
گادولینیوم در تصویربرداری‌های MRI شود. او می‌گوید: «این عامل جدید
می‌تواند در دُزهای بسیار پایین‌تر همان وضوح تصویر مشابه گادولینیوم را
ایجاد نماید. این فناوری از طریق کاهش هزینه هر دُز و همچنین کاهش تعداد
دُزهای مورد نیاز، هزینه‌های بهداشتی را کم خواهد کرد. به‌علاوه، از آنجایی
که این روش حساسیت بالاتری دارد، امکان تشخیص زودهنگام و مطمئن بیماری‌ها
فراهم شده و درمان آنها با هزینه کمتر و با احتمال موفقیت بالاتری همراه
خواهد بود».

دکتر سیتارامان اوایل سال 2012 یک شرکت نوپا به‌نام
Theragnostic Technologies, Inc. تأسیس کرده است تا روی تجاری‌سازی این
عامل جدید کار کند. پیشرفت‌های روبه‌رشد این فناوری توسط شهرام حجازی متخصص
صنعت و مشاور تجاری، دکتر کِنِت شرویر استاد آسیب‌شناسی دانشگاه استونی
بروک، دکتر ویلیام مور رئیس Thoracic Imaging و استادیار دانشکده رادیولوژی
دانشگاه استونی بروک حمایت می‌شوند.

تمرکز اصلی گروه تحقیقاتی دکتر
سیتارامان روی فصل مشترک زیست‌نانوفناوری، پزشکی مولد و پزشکی مولکولی است.
هدف آنها ایجاد هم‌افزایی میان پیشرفت‌های ایجاد شده در هر یک از این
حوزه‌ها و برپایی یک برنامه تحقیقاتی پویا برای رفع مشکلات مربوط به تشخیص
و درمان بیماری‌ها و رشد مجدد بافت می‌باشد. دکتر سیتارامان دوره کارشناسی
خود را در موسسه فناوری هند گذرانده و دکترای خود را از دانشگاه رایس
دریافت نموده است.
جزئیات این تحقیق در مجله PLoS ONE منتشر شده است.