تولید نانوداربستی جهت ترمیم رباط با بهره‌گیری از مواد طبیعی

پارگی تاندون و رباط زمانی اتفاق می‌افتد که مفصلی نظیر زانو در اثر چرخش ناگهانی، فشار بیرونی یا هر چیز دیگری آسیب ببیند. پارگی رباط صلیبی زانو یکی از رایج‌ترین آسیب‌های رباط در بدن است. روش‌های معمول درمان آسیب رباط به دو دسته‌ی روش‌های سنتی و روش‌های جراحی تقسیم می‌شوند. در روش‌های جراحی، بافتی از قسمت‌های دیگر بدن خود بیمار و یا بافت مربوط به اجساد را به رباط یا تاندون آسیب‌ دیده پیوند می‌زنند. این روش‌ها دارای معایبی است که علم پزشکی را به سمت بهره‌گیری از مهندسی بافت و فناوری نانو جهت ترمیم هر چه بهتر این آسیب‌ها سوق داده است.
مریم شریفی اقدم، مجری طرح، ضمن یادآوری این مطلب که داربست یکی از اجزای اصلی مهندسی بافت است که بستر مناسب برای رشد و تکثیر سلولی را فراهم می‌کند، در رابطه با ویژگی اساسی داربست‌های مورد استفاده در ترمیم آسیب‌دیدگی رباط گفت: «بافت‌های پیوندی همچون تاندون و رباط نیازمند دو ویژگی اساسی شامل مقاومت مکانیکی و زیستی هستند. در این پژوهش با استفاده از ابریشم تهیه‌شده از کرم ابریشم و کلاژن استخراج شده یک محیط مناسب برای رشد سلول‌ها در داربست فراهم شده است که جهت ترمیم بافت رباط یا تاندون مورد استفاده قرار گرفته است.»
این محقق در ادامه در رابطه با اهمیت اجرای این طرح افزود: «این طرح می‌تواند دید جدیدی از ترمیم بافت باشد. با بهره‌گیری از این طرح، بیمار از عوارض ناشی از روش‌های معمول جراحی مصون می‌ماند و بافت طبیعی بدن خود بیمار عیناً جایگزین می‌شود. حتی پیش از هر آسیبی می‌توان نمونه‌ی بافت را از قبل برای بیمار آماده کرد و به شکل رزرو فراهم آورد تا در زمان نیاز به‌خصوص در ورزشکاران و سالمندان دست‌رسی به آن سریع و راحت باشد.»
گفتنی است، از این طرح یک اختراع با عنوان « ساخت داربست از ابریشم بافته شده با پوشش نانوفیبری برای مهندسی بافت رباط» با شماره‌ی 89878 به ثبت رسیده است.
این طرح در قالب رساله‌ی کارشناسی ارشد مریم شریفی اقدم و با راهنمایی دکتر رضا فریدی مجیدی و دکتر محمود اعظمی از دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام ‌شده است. این رساله تحت عنوان پایان‌نامه‌ی مورد نیاز صنعت به تأیید داوران ستاد ویژه‌ی توسعه‌‌ی فناوری نانو نیز رسیده است. آیین‌نامه‌ی حمایت از پایان‌نامه‌های مورد نیاز صنعت در سایت www.nano.ir/hrdc موجود است.