روشی برای تبدیل مواد آلی به نانوساختارهای طلا

محققان دانشگاه وین روشی جدید ارائه کردند که با استفاده لیتوگرافی نگارش مستقیم، امکان تولید نانوساختارهای طلای خالص به وجود می‌آید. در این روش از پرتو الکترونی برای تبدیل ترکیبات حاوی طلا به طلای خالص استفاده می‌شود.
این روش جدید را می‌توان برای تولید نانوساختارها به‌منظور تولید ادوات الکترونیکی و حسگری استفاده کرد. این فناوری همانند یک چاپگر سه بعدی در مقیاس نانو، امکان ایجاد هر نوع شکل دلخواهی را فراهم می‌کند.
هاینز وانزنبوک از محققان این پروژه می‌گوید: «ارزش طلا فقط به دلیل زیبایی آن نیست، بلکه این ماده کاربردهای مختلفی نیز دارد.»
از نانوساختارهای الگودار طلا می‌توان برای تولید ادوات پلاسمونیک به‌منظور ساخت زیست‌حسگر و اتصالات الکتریکی استفاده کرد. چند دهه است که تولید نانوساختارهای طلای خالص روی سطوح غیرصاف و تولید نانوساختارهای سه بعدی طلا به‌عنوان گلوگاهی شناخته شده‌است. تاکنون تنها از لیتوگرافی مبتنی بر لایه‌های مقاوم برای تولید ساختارهای دو بعدی از جنس طلا استفاده شده‌است.
این گروه، فناوری جدیدی برای حل این مشکل ارائه کردند. اساس این روش، تجزیه پیش‌ماده‌های آلی ‌فلزی با تابش الکترون متمرکز شده‌است. دقت این روش بسیار بالاست، به طوری که مواد آلی در محلی دقیق و از پیش تعیین شده تجزیه شده و ساختار صلب طلا را به‌صورت سه بعدی باقی می‌گذارند.
چالش آخر این روش، ایجاد خلوص بود؛ چرا که در محصول آلودگی کربنی وجود دارد. این گروه با نوعی طراحی بر این مشکل غلبه کرده و نتایج آن را در قالب مقاله‌ای با عنوان Highly conductive and pure gold nanostructures grown by electron beam induced deposition در نشریه Scientific Reports منتشر کردند.
سال‌هاست که دانشمندان به دنبال رسوب مستقیم نانوساختارهای طلا هستند. فناوری ارائه شده توسط این گروه همانند کیمیاگری است. مقاومت ساختار طلای ایجاد شده بسیار کم بوده و در حدود یک اهم در سانتیمتر است؛ چیزی در حدود یک میلیون برابر کمتر از مقاومت طلای توده‌ای.
این گروه از روشی موسوم به FEBID استفاده کردند که می‌تواند مسیر ساخت ادوات نانوالکترونیکی جدیدی را هموار کند. همچنین امکان تولید نانوآنتن‌ها با این روش وجود دارد.