طراحی نانوذراتی برای درمان سرطان سر و گردن

داروهایی که برای درمان سرطان سر و گردن مورد استفاده قرار می‌گیرند، معمولاً اثرات جانبی بسیاری دارند. به همین دلیل توسعه روش‌های درمانی جدید برای مقابله با این نوع سرطان با مشکلاتی روبرو است.
سرطان سر و گردن معمولاً نسبت به بازدارنده PI3K حساس هستند چرا که این ماده مانع از تکثیر سلول‌ها می‌شود؛ هرچند داروهای مرتبط با این ماده موجب خستگی و افزایش سطح گلوکز خون می‌شود.
در مقاله‌ای که محققان در نشریه Nature Commuinications به چاپ رساندند، راهبردی برای رهاسازی بازدارنده PI3K به درون تومورها با استفاده از فناوری‌ نانو ارائه کردند.
در این روش داروها درون نانوذرات قرار می‌گیرند؛ نانوذراتی که قادراند پروتئین‌ ویژه‌ای را در دیواره رگ‌های خونی تومور مورد هدف قرار دهند. این روش موجب تجمع دارو در محل تومور سرطانی می‌شود.
ماریزو اسکالتریتی از محققان این پروژه می‌گوید: «ما نشان دادیم که در موش‌های آزمایشگاهی با دوزی هفت برابر کمتر از دوز رایج، می‌توان تومور را مورد هدف قرار داد. ما نسبت به پیاده‌سازی این روش در بیمارستان‌ها خوش‌بین هستیم.»
محققان معتقداند که این روش برای درمان سرطان سر و گردن مناسب است. زمانی که بدن در معرض تابش قرار گیرد، بیان ژن مربوط به پروتئین P-selection افزایش می‌یابد. از آنجایی که تابش روشی استاندارد برای درمان این نوع سرطان‌هاست، این راهبرد منجر به افزایش سمیت در تومور می‌شود.
این گروه تحقیقاتی نشان دادند که قرار دادن دارو درون نانوذرات، موجب افزایش قند خون نمی‌شود. در روش‌های رایج بعد از گذشت چند ساعت دارو کاملاً از بدن خارج می‌شود، در حالی که در این روش دارو حتی بعد از 24 ساعت هنوز در بدن فعال است، بدون این که قند خون افزایش یابد. در این مدت دارو درون تومور تجمع می‌یابد.
این گروه تحقیقاتی راهبردهای مختلفی برای استفاده از این روش در انسان را مورد آزمایش قرار دادند. آنها قصد دارند داروهای مختلفی را درون نانوذرات بسته بندی کرده تا اثرات آن را بررسی کنند. محققان این پروژه معتقداند که تا 3 سال آینده این روش در انسان مورد آزمایش قرار خواهد گرفت.