استفاده از نانولوله‌های کربنی برای درمان جراحت نخاع

نانولوله‌های کربنی دارای ویژگی‌های لازم به‌منظور به کارگیری در سامانه‌های هیبریدی حاوی مواد زیستی و مواد سنتزی هستند. این نانولوله‌ها می‌توانند میان سلول‌های عصبی ارتباط ایجاد کنن؛، ارتباطی که ممکن است در اثر بیماری یا جراحت دچار اختلال شده باشد.
اخیراً مقاله‌ای با عنوان Sculpting neurotransmission during synaptic development by 2D nanostructured interfaces در نشریه Nanomedicine: Nanotechnology, Biology, and Medicine به چاپ رسیده که در آن چگونگی استفاده از نانولوله‌های کربنی برای ترمیم الیاف عصبی نشان داده شده است. این پروژه توسط یک تیم تحقیقات بین‌المللی انجام شده‌است.
این گروه تحقیقاتی به مطالعه برهم‌کنش میان نرون‌ها و نانولوله‌های کربنی پرداختند. آنها نشان دادند که نانولوله‌ها می‌توانند تشکیل سیناپس را مدیریت کنند. سیناپس‌ها ساختارهایی هستند که ارتباط میان سلول‌های عصبی و مخابرات نرونی از طریق آنها انجام می‌شود.
براساس نتایج به دست آمده در این پروژه، برهم‌کنش میان سلول‌های عصبی و این ساختارهای سنتزی پایدار و کارا است و می‌توان از نانولوله‌های کربنی به‌عنوان تسهیل‌کننده برای بازتولید ساختار نرونی استفاده کرد. همچنین امکان تشکیل پل مصنوعی میان نرون‌ها با این نانولوله‌ها امکان‌پذیر است.
لورا بالرینی از محققان این پروژه می‌گوید: «سامانه‌های تماسی یا به بیان دیگر پروتزهای نرونی می‌توانند ارتباط میان نرون‌ها را مجدداً ایجاد کنند. در حال حاضر ماده کاملی برای ساخت این سامانه‌های تماسی وجود ندارد، اما نانولوله‌های کربنی پتانسیل بالایی در این مسیر دارند. بررسی‌های ما نشان داد که از نانولوله‌های کربنی می‌توان برای درمان جراحت نخاعی استفاده کرد.»
این نانومواد می‌توانند هم به‌صورت داربست و هم انتقال دهنده سیگنال برای مخابرات سلولی به کار گرفته شوند. البته هنوز برخی جنبه‌های این پروژه باید مورد بررسی قرار گیرد.
نتایج این پروژه بسیار جالب توجه است. محققان نشان دادند که نانولوله‌های کربنی وارد ترکیب لیپیدها نمی‌شوند؛ لیپیدها جزء اصلی در غشاء سلولی نرون‌ها هستند. این غشاءهای لیپیدی نقش مهمی در انتقال سیگنال‌ها دارند. این گروه ثابت کرد که نانولوله‌های کربنی موجب رشد سلول‌های عصبی می‌شوند.