تصویربرداری از تعامل نانوذرات دارویی با تومور سرطانی

داروی ضدسرطان ممکن است روی برخی از بیماران نتیجه بدهد، در حالی که در بیماری دیگر که دقیقاً دچار همان نوع سرطان است، استفاده از این دارو تاثیر مثبتی ندارد. پزشکان اغلب در پاسخ به این سؤال در می‌مانند.
اخیراً پژوهشگران دانشگاه تورنتو دلیلی برای این موضوع ارائه کرده‌اند. این گروه تحقیقاتی فناوری ارائه کردند که با استفاده از آن می‌توان وارد شدن نانوذرات را به درون تومور مشاهده کرد. آن‌ها با استفاده از این فناوری نشان دادند که برخی سدها از رهاسازی موفقیت‌آمیز دارو به سلول سرطانی جلوگیری می‌کند.
سیندهاوانی از محققان این پروژه می‌گوید: «نکته مهمی که ما در این پروژه به آن رسیدیم، آن است که نانوذرات با چالش‌های مختلفی برای رسیدن به سلول سرطانی روبرو هستند. بنابراین فرآیند درمان تحت تأثیر این سد قرار می‌گیرد. سلول سرطانی می‌تواند مقاومت دارویی ایجاد کرده و در مقابل ورود دارو از خود واکنش نشان دهد و برای این کار مسیرهای رهاسازی و توزیع دارو به درون سلول سرطانی را مسدود می‌کند.»
نانوذرات ابزار مناسبی برای رهاسازی دارو به درون سلول سرطانی هستند، اما تا زمانی که ساز و کار عکس‌العمل سلول سرطانی مشخص نباشد، نمی‌توان با کارایی بالا از این فناوری استفاده کرد.
برای آشنایی بیشتر با این ساز و کار، محققان این پروژه اقدام به ارائه روشی برای مشاهده سفر نانوذرات درون تومور سرطانی کردند. آن‌ها از پراش نور برای رصد نانوذرات استفاده کردند.
سید از محققان این پروژه می‌گوید: «حساسیت روش تصویربرداری ما 1.4 میلیون برابر بیشتر از روش‌های رایج است. ابتدا ما یک بافت شفاف آماده کرده و سپس نانوذرات را وارد آن می‌کنیم. این نانوذرات با نور تابیده شده برهم‌کنش داده و پراش نور اتفاق می‌افتد. نور پراش یافته جمع‌آوری شده و برای تعیین دقیق محل نانوذرات مورد استفاده قرار می‌گیرد.»
این روش، امکان ایجاد تصویر سه‌بعدی را در اختیار محققان قرار داده و پژوهشگران موفق به بررسی برهم‌کنش نانوذرات با تومور شدند.
نتایج این پروژه در قالب مقاله‌ای با عنوان Three-Dimensional Imaging of Transparent Tissues via Metal Nanoparticle Labeling در نشریه Journal of the American Chemical Society به چاپ رسیده است.