پس از سیلیکون چه می‌آید؟ پاسخ احتمالی در فناوری نانو نهفته است

پس از سیلیکون چه می‌آید؟ پاسخ احتمالی در فناوری نانو نهفته است

یک استارت‌آپ سوئیسی ۱۲ میلیون دلار سرمایه جذب کرده است تا سامانه رباتیک خود برای استفاده از گرافن در تراشه‌ها را تجاری‌سازی کند. فناوری این شرکت امکان جایگذاری دقیق و تمیز نانومواد روی ویفرهای سیلیکونی را فراهم می‌کند. هدف استارت‌آپ کایرال، تسهیل ورود مواد نسل آینده به صنعت نیمه‌هادی و حرکت به‌سوی دوران پساسیلیکون است.

استارت‌آپ سوئیسی «کایرال» (Chiral) با جذب ۱۲ میلیون دلار سرمایه اولیه، گام بلندی برای تجاری‌سازی سکوی رباتیک خود در زمینه یکپارچه‌سازی نانومواد، از جمله گرافن و نانولوله‌های کربنی، در مقیاس ویفری برداشت؛ فناوری‌ای که می‌تواند مسیر ادغام مواد نسل آینده با صنعت نیمه‌هادی را هموار کند.

این دور سرمایه‌گذاری به رهبری شرکت «کرین ونچر پارتنرز» (Crane Venture Partners) انجام شده و صندوق‌های «کوانتونیشن» (Quantonation)، «اچ‌سی‌وی‌سی» (HCVC) و «فاندر‌فول» (Founderful) نیز در آن مشارکت داشته‌اند. افزون بر سرمایه خصوصی، حمایت عمومی از سوی «اینوسوییس» (Innosuisse) نیز به این پروژه اختصاص یافته است.

کایرال که در سال ۲۰۲۳ به‌عنوان انشعابی از مؤسسه فناوری فدرال زوریخ (ETH Zurich) و مؤسسه پژوهشی امپا (Empa) تأسیس شد، تلاش دارد شکاف دیرینه میان دستاوردهای پژوهشی در حوزه نانومواد و تولید صنعتی را پر کند. اگرچه گرافن و نانولوله‌های کربنی سال‌هاست در محیط‌های آزمایشگاهی عملکردی چشمگیر از خود نشان داده‌اند، اما نبود روش‌های تولید مقیاس‌پذیر و کنترل‌پذیر، مانع از حضور گسترده آن‌ها در بازار شده است.

سکوی توسعه‌یافته توسط کایرال، یک سامانه رباتیک پیشرفته است که برای جایگذاری انتخابی و عاری از آلودگی نانومواد بر روی ویفرهای سیلیکونی طراحی شده است. این سامانه، ترکیبی از خودکارسازی صنعتی، مکانیک با دقت بالا و کنترل هوشمند فرآیند را به‌کار می‌گیرد تا شیوه کار با نانومواد را دگرگون کند. برخلاف روش‌های سنتی رسوب‌دهی یا انتقال که مواد را به‌صورت گسترده و یکنواخت بر سطح اعمال می‌کنند، رویکرد کایرال امکان جایگذاری هدفمند و دقیق در نقاط مشخص را فراهم می‌سازد؛ مزیتی کلیدی برای تولید تراشه‌های پیچیده و نسل آینده ادوات الکترونیکی.

این شرکت اعلام کرده است که با سرمایه تازه، توان خودکارسازی را افزایش خواهد داد، ظرفیت تولید را بالا می‌برد و قابلیت اطمینان سامانه را در محیط‌های صنعتی واقعی به‌نمایش خواهد گذاشت. هدف نهایی آن است که شرکت‌ها بتوانند نانومواد را به همان سهولتی که امروز سیلیکون را در فرآیندهای خود ادغام می‌کنند، به خطوط تولید وارد سازند.

در فاصله تنها دو سال از جذب سرمایه پیش‌بذری، تیم کایرال موفق شده نخستین سامانه تجاری خود را توسعه دهد و به مشتریان اولیه کمک کند روند ساخت ادوات مبتنی بر نانومواد را تسریع بخشند. به گفته «سئوهو جونگ»، مدیرعامل کایرال، نانومواد سال‌هاست در تحقیقات عملکردی درخشان داشته‌اند، اما بدون زیرساخت تولید صنعتی، تأثیر آن‌ها محدود باقی مانده است. او تأکید کرده است که کایرال توانمندی لازم برای تبدیل این پیشرفت‌های سطح ماده به واقعیتی صنعتی را در اختیار دارد و نتایج همکاری با مشتریان به‌زودی منتشر خواهد شد. همچنین نخستین سامانه‌های تجاری این شرکت قرار است در سال جاری در محل مشتریان نصب شوند.

از نگاه سرمایه‌گذاران نیز، اهمیت این فناوری فراتر از یک نوآوری صرف در مواد است. «کریشنا ویسواناتان»، هم‌بنیان‌گذار و شریک کرین ونچر پارتنرز، معتقد است تحول بنیادین بعدی در صنعت رایانش تنها از دل کشف مواد جدید پدید نمی‌آید، بلکه در گرو آن است که این مواد در سامانه‌های واقعی و برای مشتریان واقعی به‌کار گرفته شوند. به باور او، کایرال با رویکرد مهندسی منضبط و صنعتی خود، می‌تواند نقشی کلیدی در دوران پساسیلیکون ایفا کند.

در شرایطی که صنعت نیمه‌هادی به‌دنبال عبور از محدودیت‌های فیزیکی سیلیکون است، فناوری‌هایی که امکان ادغام کنترل‌شده گرافن و نانولوله‌های کربنی را در مقیاس ویفر فراهم می‌کنند، می‌توانند راهگشای نسل تازه‌ای از تراشه‌های سریع‌تر، کم‌مصرف‌تر و کارآمدتر باشند. سرمایه‌گذاری اخیر نشان می‌دهد بازار نیز به این چشم‌انداز باور دارد و آماده است برای تحقق آن، منابع قابل‌توجهی اختصاص دهد.