پژوهشگران دانشگاه لیورپول روشهای جدیدی برای ردگیری سلولهای بنیادی و فهم بیشتر اینکه چه اتفاقی برای آنها بعد از قرار گرفتنشان در بدن برای مدت مشخص میافتد، ارائه کردهاند.
![](https://news.nano.ir/wp-content/uploads/2012/9/9186e9b2acd74e2293df26435cb42015.jpg)
ردگیری سلولهای بنیادی در بدن
پژوهشگران دانشگاه لیورپول روشهای جدیدی برای ردگیری سلولهای بنیادی و فهم بیشتر اینکه چه اتفاقی برای آنها بعد از قرار گرفتنشان در بدن برای مدت مشخص میافتد، ارائه کردهاند.
دکتر لارا بوگات از یک میکروسکوپ فوتوگرمایی برای بررسی جزئیات سلولهای بنیادی زنده استفاده میکند.
سلولهای بنیادی برای درمان وضعیتهایی مانند لوسمی استفاده میشوند و پتانسیل خوبی برای درمان بیماریها و اختلالهای زیادی که در آن زندگی بیمار به اهدای بافت یا اندام وابسته است، دارند. با اینحال در حال حاضر، تشخیص اینکه آیا سلولهای بنیادی بعد از فرآیند تزریق زنده میمانند و اینکه آیا آنها به هدف اصلی میرسند یا به جای دیگری مهاجرت میکنند، برای پزشکان سخت است.
دانشمندان برای ردگیری سلولهای بنیادی در بدن از نانوذرات اکسید آهن ابرپارامغناطیسی (SPION) برای برچسبگذاری این سلولها قبل از تزریق در بیمار استفاده کردند. این ذرات میتوانند با اسکنهای تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) رؤیت شده و به پزشکان در رسیدن سلولهای بنیادی به هدف مورد نظر اطمینان بدهند. با اینحال، شرایط درون سلولهای بدن میتواند منجر به تخریب SPION شده و توانایی اسکنهای MRI را برای رؤیت سیگنالهای آنها در زمان طولانی کاهش دهد.
اکنون دانشمندانی از دانشگاه لیورپول در حال ابداع روشهایی برای مرئی کردن SPIONها در سلولها قبل از تزریق آنها به بدن هستند تا بیاموزند که ذرات در داخل سلول بنیادی به کجا میروند و پیشبینی کنند که رفتار آنها بعد از تزریق به بدن و اقامت طولانی در آن چطور میتواند باشد.
آنها در حال استفاده از تکنیک فوتوگرمایی، یک سیستم تصویربرداری اپتیکی منحصر به فرد، برای برچسبگذاری با SPOIN هستند به گونهای که ذرات عمر طولانیتر داشته باشند و کمترین تأثیر روی عملکرد سلولهای بنیادی ایجاد کنند.
دکتر لارا بوگارت، استاد زیستشناسی این دانشگاه گفت: «سلولهای بنیادی دارای پتانسیل قوی برای برداشتن و تعمیر بافت آسیب دیده هستند تا نیاز بیمار را به انتظار برای پیوند بافت یا عضو مرتفع کنند. این پژوهش در حال انجام است تا نحوه استفاده از آنها در انواع مختلفی از بیماریها مانند آلزایمر، پارکینسون و دیابت نوع یک مشخص شود.»
با اینحال، برای مطالعه بیشتر این پتانسیل نیاز به پیشرفتهای فناوری زیادی است تا نحوه رفتار سلولهای بنیادی در بدن بعد از تزریق معلوم شود. اگر پایش سلولهای بنیادی بهطور موثر انجام نشود ممکن است خطرات جدی برای سلامتی بیمار داشته باشد. مطالعات قبلی نشان میدهد که اگر سلولهای بنیادی ورای جایگاه اصلی بافت یا عضو هدف به سیستم گردش خون مهاجرت کنند، منجر به تورم بدن میشوند. این پژوهشگران جزئیات نتایج کار تحقیقاتی خود را در مجلهی ACS Nano منتشر کردهاند. |