گروهی از پژوهشگران اروپایی، با ارائه طرحی دقیق و قابل اجرا، مسیر تازهای برای ساخت رایانه کوانتومی فوتونی مقیاسپذیر ترسیم کردهاند. این معماری مبتنی بر منابع نوری قطعی و نقطههای کوانتومی، ضمن کاهش پیچیدگی اپتیکی، امکان اصلاح خطای بلادرنگ و تولید فوتونهای درهمتنیده زمانبندیشده را فراهم میسازد.
یک فناوری نوآورانه با بهرهگیری از قالب یخ بهعنوان بستر تولید نانوذرات، توانسته چالشهای دیرینه صنعت نانوپزشکی را پشت سر بگذارد. این روش جدید، بدون استفاده از حلالهای سمی یا قالبهای آلوده، نانوذراتی با اندازهای یکنواخت، سازگار با محیطزیست و دارای کارایی بالای درمانی تولید میکند.
در یکی از پیشرفتهترین دستاوردهای حوزه نانو، پژوهشگران دانشگاه اشتوتگارت موفق شدند با استفاده از رشتههای DNA، ساختارهایی پیچیده موسوم به ابرشبکههای موآره (Moiré Superlattices) را بهصورت خودآرا در محلول ایجاد کنند؛ ساختارهایی که میتوانند قواعد نور، صدا و حتی رفتار الکترونها را در مقیاس نانو بازنویسی کنند.
دانشمندان موفق شدهاند با فناوریهای نوین، زبالههای پلاستیکی را به موادی باارزش مانند نانولولهکربنی و هیدروژن پاک تبدیل کنند. این نوآوری میتواند همزمان به بحران محیطزیستی پلاستیک و تولید انرژی پاک پاسخ دهد و مسیر بازیافت را اقتصادیتر کند.
دانشمندان تراشهای ساختند که در آن اجزای الکترونیکی، فوتونی و کوانتومی در کنار هم و بهطور همزمان عمل میکنند. این تراشه که «کارخانه نور کوانتومی» نام گرفته، میتواند مسیر را برای رایانش کوانتومی، ارتباطات فوقامن و حسگرهای پیشرفته هموار کند.
پژوهشگران موفق شدند با استفاده از فناوری نانوحباب، ترکیبات آلی خطرناک منتشرشده در رنگکاری کشتیها را بهطور مؤثری حذف کنند. این روش سبز، ایمن و کمهزینه میتواند جایگزین روشهای سنتی و پرهزینه شود و راه را برای کنترل بهتر آلودگی هوا در صنایع دریایی هموار کند.
پژوهشگران دانشگاه تگزاس با استفاده از نانوذراتی گلمانند موفق شدهاند عملکرد سلولهای مغزی را بهبود دهند و از آنها در برابر آسیبهای اکسیداتیو محافظت کنند. این فناوری میتواند راهی نو برای درمان بیماریهایی مانند آلزایمر و پارکینسون باشد.
محققان مؤسسه فناوری جورجیا (Georgia Tech) با توسعه یک مدل هوش مصنوعی به نام «لئوناردو» (LEONARDO)، توانستهاند حرکات پیچیده و تصادفی نانوذرات در محیطهای مایع را تحلیل و حتی شبیهسازی کنند. این پیشرفت نهتنها پنجرهای جدید به دنیای نانومواد گشوده، بلکه راه را برای طراحی داروهای دقیقتر، مواد پیشرفتهتر و حسگرهای هوشمند هموار کرده است.
محققان با استفاده از فناوری گرافن و هوش مصنوعی، یک زبان مصنوعی طراحی کردهاند که قادر است طعمها را با دقت نزدیک به انسان تشخیص دهد. این دستگاه نهتنها در محیط مرطوب (شبیه دهان انسان) کار میکند، بلکه میتواند طعمهای جدید را نیز با دقت بالا شناسایی کند. این نوآوری میتواند در آینده به افرادی که به دلایل مختلف حس چشایی خود را از دست دادهاند، کمک کند.
دانشمندان کشف کردهاند که نانوسیلیکات میتواند به بدن در ساخت رگهای خونی جدید کمک کند. این ویژگی باعث میشود زخمها سریعتر خوب شوند، بدون آنکه نیاز به داروهای گرانقیمت باشد. این روش شاید در آینده درمان بسیاری از جراحات و حتی سوختگیها را آسانتر کند.