پژوهشگران به بررسی امکان استفاده از ترکیبات MXene در ابرخازنها پرداختند و در این مسیر سه نوع مختلف از این ساختارها را با هم مقایسه کردند تا گزینه مناسبتر برای استفاده در ابرخازنها را معرفی کنند. این گروه به جای لیتیوم که ترکیب گرانقیمتی است، از پتاسیم در پروژه خود استفاده کردند.
محققان نشان دادند که با استفاده از موتور حاوی رشتههای DNA میتوان، محاسبات منطقی و روباتیک مولکولی را وارد مرحله جدیدی از توسعه کرد.
پژوهشگران با الهام ساختار نانوحفرهای موجود در پوست نوعی سوسک هرکول، موفق به طراحی حسگری شدند که رطوبت را به سرعت و بادقت بالا شناسایی میکند.
محققان دانشگاه کالیفرنیا سیستم حاوی نانوذرات را برای درمان نوعی آلودگی بیوتروریسم به کار گرفتند و نتایج امیدوارکنندهای را گزارش کردند.
محققان سوئیسی با استفاده از ترکیب نانوسیم و نانولولهکربنی موفق به ساخت فیلتری شدند که میتواند تنها با استفاده از نور خورشید، آب را تصفیه کند.
پژوهشگران آلمانی نشان دادند که میتوان از ترموفلوئیدیک برای دستکاری مواد و ساختارها در مقیاسنانو استفاده کرد.
پژوهشگران با استفاده از نانولولههای کربنی روی الکترودها، نشان دادند که میتوان از این ساختار برای ایجاد چشم مصنوعی استفاده نمود.
محققان نشان دادند که با استفاده از نوعی نانوذرات پروتئینی میتوان اندامکهای مصنوعی ساخت. چنین اندامکهایی دارای دامنه کاربرد پزشکی هستند.
پژوهشگران در بررسیهای خود یک روش انقلابی برای بهبود عملکرد ذخیرهسازی باتری و خازن ارائه دادند. محققان روشی ساده و در عین حال موثر برای تولید مادهای با کارایی بالا برای استفاده در دستگاههای ذخیرهسازی یون لیتیوم ابداع کردند. این گروه نشان داد که نانوالیاف کربنی با پوشش آهن ظرفیت ذخیرهسازی انرژی بهتری ایجاد میکنند.
محققان نانوذراتی طراحی کردند که حاوی دامنههای اتصال گیرنده (RBDs) پروتئین سنبله (S) ساربکویروسهای حیوانی و سندرم حاد تنفسی ویروس کرونا ۲ (SARS-CoV-2) است. این نانوذرات پتانسیل بالایی برای ساخت واکسن دارند.