نتایج یافتههای محققان موسسه فناوری ماساچوست (MIT) نشان میدهد که قرصی که RNA را در معده آزاد میکند، میتواند راه جدیدی برای تزریق واکسنها یا ارائه درمان برای بیماریهای گوارشی باشند.
الهام از ساختار و خواص بینی شتر برای ساخت حسگر رطوبت
برای ساخت حسگرهای رطوبت بسیار حساس، محققان از ساختارهای متخلخل استفاده کرده و با الهام از بینی شتر محصولی با حساسیت بالا برای رصد رطوبت در محیط تولید کردند.
نانوکورکومین حامل مناسبی برای RNA است
پژوهشگران با استفاده از نانوساختارهای کورکومین ابزاری برای کپسوله کردن RNA تداخلی ارائه کردند که میتواند برای مقابله با سرطان استفاده شود. این فناوری نتایج جالب توجهی روی دو مدل سرطان در موشهای آزمایشگاهی نشان داده است.
تولید نانوساختارهای مختلف از منابع تجدیدپذیر
محققان نشان دادند که میتوان از منابع تجدیدپذیر نظیر ذرت، شیر و سختپوستان برای تولید نانوساختارهای مختلف استفاده کرد.
افزایش کارایی سلول خورشیدی پروسکایتی با استفاده از نقاط کوانتومی
محققان سوئیسی با استفاده از نقاط کوانتومی روشی نوآورانه برای افزایش عملکرد سلول خورشیدی پروسکایتی ارائه کردند. با این فناوری میتوان حتی در مقیاسهای بزرگ کارایی این سلولها را در سطح بالا نگه داشت.
ترکیب نانوذرات و آنتیبیوتیک برای غلبه بر مقاومت آنتیبیوتیکی
محققان استرالیایی راه جدیدی برای مبارزه با “ابر باکتریها” پیدا کردند. آنها با ترکیب نانوذرات و آنتیبیوتیکها راهبردی برای غلبه بر مقاومت آنتیبیوتیکی ارائه کردند.
روشی برای تسهیل سنتز نانوذرات مگنتیت
محققان ITMO روش جدیدی برای سنتز نانوذرات مگنتیت ایجاد کردند، که مزیتهای متعددی نسبت به روشهای پیشین دارد.
تولید ارزان کاتالیستهایی برای شکستن دیاکسیدکربن
دانشمندان دانشگاه علم و فناوری میسیس (NUST MISIS) در روسیه کاتالیزور جدیدی برای پردازش کارآمد CO2 ایجاد کردند. این کاتالیستها میتوانند با هزینه کم تولید شده و در صنعت مورد استفاده قرار گیرند.
نوآوری نانویی برای کمک به درمان دیابت نوع یک
پژوهشگران با استفاده از نوعی نانوحامل موفق به ارسال هدفمند دارویی شدند که موفقیت پیوند سلولهای تولیدکننده انسولین در پانکراس را افزایش میدهد.
ساخت لایهای نازک، رسانا و انعطافپذیر برای ادوات پوشیدنی
نیمههادیهای نرمی توسط محققان ساخته شده که مانند پوست انسان کشیده میشوند و میتوانند مقادیر بسیار کم نور را تشخیص دهند. محققان در مورد پتانسیل این ماده برای توسعه پوشیدنیهای پزشکی بسیار هیجانزده هستند. به طور معمول، ساعتهای مچی که از حسگرهای زیستی سفت و سخت استفاده میکنند محدودیتهایی دارند، زیرا خم کردن مچ میتواند اندازهگیری حسگر را کاملاً تغییر دهد.