محققان موسسه فناوری ماساچوست (MIT) و موسسه ایمونولوژی لا جولا به تازگی یک نانوذرات کمکی جدید طراحی کردهاند که ممکن است قویتر از سایر ادجوانتهایی باشد که در حال حاضر استفاده میشوند. مطالعات روی موشها نشان داد که این فناوری به طور قابل توجهی تولید آنتیبادی را پس از واکسیناسیون علیه HIV، دیفتری و آنفولانزا بهبود میبخشد.
پژوهشگرانی از کرهجنوبی پلتفرمی یک مرحلهای برای ساخت نقاط کوانتومی کربنی ارائه کردند که نیاز به خنثیسازی و خالصسازی مورد نیاز در روشهای مرسوم را ندارد.
پژوهشگران با استفاده از چاپ سهبعدی نانوذرات ابزاری ساختند که میتواند دوپامین را در غلظتهای بسیار کم در حد فمتومولار اندازهگیری کند.
محققان دانشگاه اوزاکا با روشی مبتنی بر علم نانو، که به خوبی تثبیت شده و با فناوریهای ارتباطی پیشرفته آینده سازگار است، کارایی انتقال اطلاعات کوانتومی را بهبود بخشیدهاند.
محققان ساز و کار جدیدی برای فشردهسازی نور ارائه کردند که فرصتهای تازهای برای توسعه فناوریهای جدید به ویژه نانوالکترونیک باز میکند.
پژوهشگران دانشگاه میشیگان با استفاده از میلیونها نانوستون، موفق به ساخت حسگری شدند که از حس لامسه انسان تقلید میکند.
پژوهشگران با توسعه نوعی نانوفتوکاتالیست مبتنی بر آئروژل، موفق شدند در یک راکتور آزمایشگاهی، تولید هیدروژن را با قیمت پایین انجام دهند.
هنگامی که یک شعبدهباز ناگهان سفرهای را از روی میزی پر از بشقاب و لیوان بیرون میکشد، لحظهای حالت تعلیق روی میز به وجود میآید که در آن لحظه در حالی که سفره از روی میز کشیده میشود اما بشقاب و لیوان تکان نمیخورند. محققان مشابه این کار را با حبابهای الکتریکی کردند. آنها با دست نخورده نگه داشتن «حبابهای فروالکتریک»، راه را برای توسعه دستگاههای جدید هموار کردند.
محققان رباتهای مولکولی شناگری طراحی و تولید کردند که میتواند در محیط آبی با تامین انرژی مورد نیاز خود، شنا کنند.
مهندسان نانو در دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو روشی جدید و موثری برای رساندن RNA پیامرسان (mRNA) به سلولها ایجاد کردهاند. رویکرد آنها شامل بستهبندی mRNA در داخل نانوذراتی است که ساختاری شبیه به ویروس آنفولانزا دارد. این نانوذرات یک وسیله طبیعی کارآمد برای انتقال مواد ژنتیکی مانند RNA به داخل سلولها است.