دانشمندان ورقهایی با ضخامت تک اتمی به نام گلدن (goldene) را ایجاد کردند، ماده جدیدی شبیه به گرافن که ساختار دو بعدی دارد. لارس هولتمن، استاد فیزیک در دانشگاه Linköping و یکی از محققان این پروژه میگوید: «این ساختار اولین لایه فلزی دو بعدی با ضخامت یک اتم است.»
به تازگی نانوکاتالیستی سنتز شده که میتواند تولید هیدروژن از اسیدفرمیک را ۵ برابر تسریع کند. این کاتالیزور از جنس نانوساختارهای کربنی است.
بررسی پوشش پشت نوعی حشره منجر به کشف رازی هفتاد ساله شد. نتایج این پروژه برای تولید ترکیباتی به کار رفته است که میتواند نور را دستکاری کند.
محققان دانشگاه سائوپائولو (USP) در برزیل یک تراشه بیوالکترونیک ساختهاند که همزمان ویتامینهای C و D را در مایعات بدن تشخیص میدهد.
پژوهشگران با مهندسی ساختار یک پلیمر، محصولی ارائه کردهاند که دو بعدی بوده و عملکردی شبیه به گرافن دارد.
به تازگی توجه زیادی به سوی سدیم (Na)، که بیش از ۵۰۰ برابر فراوانتر از لیتیوم (Li) است، معطوف شده که این به دلیل پتانسیل بالای سدیم برای استفاده در فناوری باتریهای یون سدیم است. با این حال، باتریهای یون سدیم موجود با محدودیتهای اساسی از جمله توان خروجی کم، ویژگیهای ذخیرهسازی محدود و زمانهای شارژ طولانیتر مواجه هستند که توسعه نسل بعدی مواد ذخیرهسازی انرژی را ضروری میکند.
نوعی نانوحباب مغناطیسی موسوم به اسکایرمیون، به عنوان گزینه آتی برای تولید بیتهای کامپیوترها است. اما سرعت حرکت این نانوحبابها در حد صد متر برثانیه بوده که استفاده عملی از آنها را در کامپیوترها با مشکل مواجه میکند. اخیر محققان توانستهاند سرعت آنها را تقریبا ده برابر افزایش دهند.
محققان دانشگاه توهوکو از ذرات پلیمری کامپوزیتی آراسته شده با نانوذرات طلا استفاده کردند تا ابزار دقیقتری برای آزمایش بیماریهای عفونی ارائه دهند.
ساختاری به شکل پروانه از جنس گرافن ایجاد شده که میتوان از آن در حوزه کوانتومی استفاده کرد. این نانوماده در سطح مولکولی مهندسی شده است.
محققان بریتانیایی بافت مینیاتوری از ریه ساختند که میتواند برای بررسی اثرات دارویی روی ریه استفاده شود. آنها برای آزمایش عملکرد این بافت به بررسی اثر اکسید گرافن و نانولولهکربنی چندجداره روی بافت ریه پرداختند. نتایج نشان داد که نانولولهها برهمکنش جدیتر با بافت ریه دارند.