کمک به سوخت‌های زیستی و درمان سرطان با فناوری گیاهی

محققان دانشگاه فلوریدا برای اولین بار فناوری مبتنی بر گیاهی ابداع کرده‌اند که می‌تواند وابستگی به نفت خام را کاهش داده و ممکن است به درمان سرطان کمک کند. ظرف‌های استوانه‌ای این محققان معروف به نانولوله‌های لیگنین کوچک‌تر از ویروس‌ها هستند و برای نفوذ درون بدن و حمل داروهای ضدسرطانی به اندازه کافی کوچک هستند. آنها را می‌توان در پالایشگاه‌های زیستی از لیگنین (یک ماده محصول جانبی فرآیند تولید اتانول زیستی است) تولید کرد.

محققان دانشگاه فلوریدا برای اولین بار
فناوری مبتنی بر گیاهی ابداع کرده‌اند که می‌تواند وابستگی به نفت خام را
کاهش داده و ممکن است به درمان سرطان کمک کند. ظرف‌های استوانه‌ای این
محققان معروف به نانولوله‌های لیگنین کوچک‌تر از ویروس‌ها هستند و برای
نفوذ درون بدن و حمل داروهای ضدسرطانی به اندازه کافی کوچک هستند. آنها را
می‌توان در پالایشگاه‌های زیستی از لیگنین (یک ماده محصول جانبی فرآیند
تولید اتانول زیستی است) تولید کرد.

اتانول زیستی یک جایگزین تجدید‌پذیر برای سوخت فسیلی است که با تخمیر شکر-
مانند آنچه از نیشکر و شیره ذرت خوشه‌ای شیرین گرفته می‌شود- بدست می‌آید.

 

 
تصویر نانولوله‌های لیگنین سنتز شده.
 
ویلفرد ورمریس یکی از این محققان، گفت:” ما
در پی کاربردهای زیست‌پزشکی هستیم که بموجب آنها این نانولوله‌ها در بدن
تزریق می‌شوند. نانولوله‌ها نسبت به پرتودهی یا شیمی‌درمانی مرسوم مزیت
دارند، زیرا آنها پوسته محافظی دارند که مانع اثرگذاری داروهایی که حمل
می‌کنند، بر بخش‌های سالم بدن مانند موها یا روده‌ها می‌شود. داروهای
ضدسرطانی را می‌توان همانند نانولوله‌های کربنی کنونی در این نانولوله‌های
مبتنی بر گیاه قرار داد و به سمت تومورهای ویژه هدف فرستاد.”

اما این محققان می‌گویند که نانولوله‌های لیگنین، برخلاف نانولوله‌های
کربنی که اکنون استفاده می‌شوند، انعطاف‌پذیر و فاقد لبه‌های تیز هستند.
این بدین معنی است که آنها انتظار دارند که این نانولوله‌ها در مقایسه با
انواع کنونی، سمیت کمتری داشته باشند همچنین آسان‌تر می‌توان نانولوله‌‌های
لیگنین را بصورت شیمیایی اصلاح کرد، بطوریکه آنها را مانند رادارهای ردیاب
امواج رادیویی به هدف مورد نظرشان رساند.

این محققان در نظر دارند که از نانولوله‌های لیگنین بعنوان راهی برای کاهش
هزینه تولید سوخت زیستی نیز استفاده کنند. با تولید این نانولوله‌ها بعنوان
یک محصول جانبی پالایشگاه‌های زیستی و فروش آنها جهت کاربردهای زیست‌پزشکی،
یک منبع درآمد جدید برای این پالایشگاه‌ها ایجاد می‌شود که می‌تواند بخشی
از هزینه‌های فرآیندی را پوشش دهد. کاهش هزینه تولید سوخت‌های زیستی و
رقابت‌پذیرتر کردن آنها جهت رقابت با سوخت‌های مبتنی بر نفت خام، ضروری
است.

لوئیزا آملیا دمپر و همکارانش تجزیه و تحلیل و تعیین مشخصات این
نانولوله‌های لیگنین را بر عهده دارند. او تولید این نانولوله‌ها را بسیار
مهم می‌داند و اشاره می‌کند که مزیت دیگر این نانولوله‌ها در مقایسه با
نانولوله‌های کنونی، این است که آنها در محیط قابل تجزیه هستند.

این محققان جزئیات نتایج کار خود را تحت عنوان “سنتز با استفاده از قالب و
زیست‌عامل‌دارکردن نانوسیم‌ها و نانولوله‌های انعطاف‌پذیر مبتنی بر لیگنین”
در مجله‌ی Nanotechnology منتشر کرده‌اند.