آلودگی منابع آبی به مواد رنگی صنعتی یکی از چالشهای جدی محیطزیستی در دهههای اخیر به شمار میرود. رنگهای کاتیونی بهویژه در پساب صنایع نساجی، چاپ و داروسازی، پایداری بالایی در محیط دارند و ورود آنها به چرخه آب میتواند سلامت اکوسیستمها و انسان را تهدید کند. در همین راستا، پژوهشگران دانشگاه شهید بهشتی به توسعه یک جاذب پیشرفته نانویی بر پایه هیدروژل خودآرا با ساختار چندعملکردی دست یافتهاند که قادر است رنگ کریستال ویوله را از محلولهای آبی با بازده بالا حذف کند. این سامانه با بهرهگیری از ترکیب صمغ زانتان اصلاحشده، نانوذرات سیلیکا و پلیمر نیمههیدرولیزشده پلیآکریلآمید طراحی شده و نشان میدهد که فناوری نانو میتواند نقش مهمی در توسعه روشهای سبز تصفیه آب داشته باشد. اهمیت این پژوهش در ارائه جاذبی پایدار، قابلاحیا و سازگار با محیطزیست نهفته است.
