پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تبریز با همکاری چند مرکز دانشگاهی داخلی و بینالمللی، موفق به طراحی یک اسفنج نانوکامپوزیتی چسبنده شدهاند که میتواند خونریزیهای شدید و غیرقابل فشار را با سرعت بالا کنترل کند. این ماده نوآورانه بر پایه سلولز زیستسازگار و با بهرهگیری از پلیدوپامین و نانورس لاپونایت توسعه یافته و همزمان از چسبندگی بالا، قدرت جذب فوقالعاده و توان فعالسازی مسیرهای انعقاد خون برخوردار است. نتایج آزمایشگاهی و حیوانی نشان میدهد این اسفنج نانویی در مقایسه با عوامل بندآورنده خون تجاری، کاهش چشمگیری در میزان خونریزی ایجاد میکند و از ایمنی زیستی مناسبی برخوردار است. این دستاورد میتواند افق تازهای برای مدیریت خونریزیهای مرگبار در پزشکی اورژانس بگشاید.