ترکیب MXene و پلیمر، پاسخی به چالش‌های آب‌شیرین‌کن‌ها و حذف آلاینده‌ها

ترکیب MXene و پلیمر، پاسخی به چالش‌های آب‌شیرین‌کن‌ها و حذف آلاینده‌ها

محققان دانشگاه تهران و دانشگاه دامغان با بهره‌گیری از نانومواد دو‌بعدی MXene و ترکیب آن با پلیمرهای مختلف، موفق به ساخت کامپوزیت‌هایی شده‌اند که می‌توانند طیف وسیعی از آلاینده‌ها شامل فلزات سنگین، رنگ‌ها، مواد دارویی و روغن‌ها را از آب جدا کنند. نانوذرات MXene با دارا بودن گروه‌های سطحی متعدد و ساختار لایه‌ای، امکان اصلاح شیمیایی و فیزیکی سطح را فراهم می‌کنند و با ترکیب با پلیمرها، استحکام مکانیکی، پایداری و قابلیت‌های کاربردی آن‌ها بهبود می‌یابد. این دستاورد نشان می‌دهد که ترکیب مهندسی نانو و طراحی مواد پلیمری می‌تواند راه‌حل‌های مؤثر، قابل تنظیم و پایدار برای مشکلات پیچیده آلودگی آب ارائه دهد و مسیر توسعه غشاها و فناوری‌های تصفیه پیشرفته را هموار کند.

105
نانوکاتالیست چندکاره برای سنتز ترکیبات دارویی با خاصیت ضدسرطان ساخته شد

نانوکاتالیست چندکاره برای سنتز ترکیبات دارویی با خاصیت ضدسرطان ساخته شد

گروهی از پژوهشگران بین‌المللی از دانشگاه دامغان، دانشگاه کوژو، دانشگاه علوم و فناوری تایوان و دانشگاه علوم پزشکی ونژو موفق به طراحی و ساخت نانوکامپوزیت چندکاره‌ای شدند که می‌تواند مسیر توسعه داروهای نوین ضدسرطان، آنتی‌اکسیدان و آنتی‌باکتری را متحول کند. این کاتالیست ترکیبی با نام Fe₃O₄@PmPDA@UiO-66-NH₂ با بهره‌گیری از نانوذرات مغناطیسی، پوشش‌های پلیمری و چارچوب‌های فلزی‌ـ‌آلی (MOF) ساخته شده و توانسته است در سنتز ترکیبات زیست‌فعال خانواده پیرازولوپیراپیریمیدین‌ها بازدهی بسیار بالا (۹۰ تا ۹۶ درصد) در مدت زمان کوتاه نشان دهد. بررسی‌های زیستی حاکی از آن است که این ترکیبات، علاوه بر مهار رشد سلول‌های سرطانی کبد (HepG2)، اثرات جانبی ناچیزی بر سلول‌های سالم دارند. همچنین فعالیت آنتی‌اکسیدانی قوی (۸۵ تا ۹۸ درصد) و خاصیت ضدباکتریایی چشمگیر علیه گونه‌هایی مانند استافیلوکوک اورئوس و اشرشیاکلی از دیگر دستاوردهای این پژوهش است که می‌تواند در آینده راهگشای تولید داروها و مواد زیستی پیشرفته باشد.

301
بهبود فناوری‌های پوشیدنی و مهندسی بافت با هیدروژل زیست‌تخریب‌پذیر رسانا

بهبود فناوری‌های پوشیدنی و مهندسی بافت با هیدروژل زیست‌تخریب‌پذیر رسانا

پژوهشگران دانشگاه دامغان با همکاری بیمارستان وابسته به دانشگاه پزشکی وِنژو، نوعی هیدروژل رسانای زیستی و زیست‌تخریب‌پذیر طراحی کرده‌اند که می‌تواند جایگزینی پایدار برای الکترودهای غیرقابل‌تجزیه در دستگاه‌های الکتروتراپی باشد. این هیدروژل علاوه بر رسانایی بسیار بالا، طی ۶۰ روز در خاک تا ۴۹ درصد تجزیه می‌شود و قابلیت استفاده در فناوری‌های پوشیدنی و مهندسی بافت را نیز دارد.

221
دانشگاه دامغان: حذف آلاینده‌های آلی با کمک نانوبلورها

دانشگاه دامغان: حذف آلاینده‌های آلی با کمک نانوبلورها

«ویژگی‌های ساختاری، مغناطیسی، مکانیکی و الکترومغناطیسی اکسیدهای فریت نانوبلوری برای امکان استفاده در کاربردهای کاتالیزوری، فوتوکاتالیستی و دی‌الکتریک» عنوان طرح پژوهشی احمد قلی‌زاده، دانشیار گروه فیزیک دانشگاه دامغان است.

752
برچسب حاوی نانوذرات برای مقابله با عفونت

برچسب حاوی نانوذرات برای مقابله با عفونت

دکتر احسان نظرزاده زارع عضو هیئت‌علمی دانشگاه دامغان، با همکاری پژوهشگرانی از کشورهای ایتالیا، هنک کنگ، چین و امریکا با انتشار یک مقاله مروری به بررسی برچسب‌های میکروسوزنی ضدمیکروبی مبتنی بر پلیمرهای زیست سازگار و نانوذرات فلزی جهت کاربرد برای درمان عفونت‌های پوستی پرداختند.

1510