افزایش مصرف انرژی در ساختمانها به یکی از چالشهای جدی اقتصاد و محیطزیست ایران تبدیل شده است؛ چالشی که خود را در قالب ناترازی گاز و برق، رشد هزینههای خانوار و فشار بر منابع ملی نشان میدهد. در چنین شرایطی، فناورینانو بهعنوان یکی از ابزارهای نوین و اثربخش، میتواند مسیر تازهای برای بهینهسازی مصرف انرژی در صنعت ساختمان بگشاید. استفاده از عایقهای حرارتی پیشرفته، شیشههای هوشمند، رنگهای بازتابدهنده حرارت، بتنهای مقاوم و نانوپوششهای بادوام، از جمله کاربردهایی است که میتواند اتلاف انرژی را به میزان قابلتوجهی کاهش دهد. این فناوری علاوه بر کاهش هزینههای گرمایش و سرمایش، موجب افزایش عمر مفید ساختمانها، ارتقای آسایش ساکنان و کاهش آلایندههای زیستمحیطی میشود. با وجود ظرفیت بالای شرکتهای دانشبنیان داخلی، توسعه این بازار نیازمند حمایت سیاستگذار، استانداردسازی و فرهنگسازی در صنعت ساختوساز است؛ صنعتی که هنوز با روشهای پراتلاف گذشته اداره میشود، چون ظاهراً هدر دادن انرژی برای برخیها یک سنت ملی است
