ساخت نانوحسگر–جاذب با ترکیب پلی‌ساکاریدهای طبیعی و نقاط کوانتومی؛ برای شناسایی و حذف آلاینده‌های سمی آب

ساخت نانوحسگر–جاذب با ترکیب پلی‌ساکاریدهای طبیعی و نقاط کوانتومی؛ برای شناسایی و حذف آلاینده‌های سمی آب

پژوهشگران دانشگاه شهید بهشتی موفق به طراحی یک هیدروژل نانوکامپوزیتی فلورسانس شده‌اند که می‌تواند هم‌زمان آلاینده‌های خطرناک آب را شناسایی و حذف کند. این ماده نوآورانه با تکیه بر زانتان گام و کیتوسان، دو زیست‌پلیمر طبیعی، و نقاط کوانتومی کربنی نانوساختار، برای تشخیص یون‌های سمی کروم شش‌ظرفیتی و جذب رنگ متیل اورنج توسعه یافته است. نتایج نشان می‌دهد این سامانه از حساسیت بالا، ظرفیت جذب قابل‌توجه و قابلیت بازیافت مناسب برخوردار است. رویکرد سبز در ساخت، نبود مواد شیمیایی خطرناک و عملکرد دوگانه حسگری–جذبی، این هیدروژل نانویی را به گزینه‌ای امیدبخش برای کاربردهای تصفیه آب و مدیریت پساب‌های صنعتی تبدیل می‌کند.

80