با استفاده از نانوذرات زیستی، محققان واکسنی ساختند که میتواند از متاستاز سرطان در ریه جلوگیری کند. این واکسن روی موشها موثر بوده است.
![](https://news.nano.ir/wp-content/uploads/nanonews-20231028-123943.jpg)
ساخت آزمایشی واکسنی که مانع از متاستاز سرطان در ریهها میشود
مهندسان دانشگاه کالیفرنیا، واکسنی را به صورت آزمایشی ساختند که میتواند از گسترش سرطانهای متاستاتیک به ریهها جلوگیری کند. مواد اصلی این واکسن نانوذراتی است که از ویروس های باکتریایی ساخته شده است. این واکسن برای هدف قرار دادن پروتئین شناخته شده در رشد سرطان و گسترش آن، ساخته شده است. در موشها، واکسن بهطور قابل توجهی گسترش سرطانهای متاستاتیک پستان و پوست را به ریهها کاهش میدهد. همچنین میزان بقا در موشهای مبتلا به سرطان پستان متاستاتیک پس از برداشتن جراحی تومور اولیه بهبود یافته است. این یافتهها در نشریه Sciences منتشر شد.
متاستاز فرایندی است که شامل مهاجرت سلولهای سرطانی از محل اصلی آنها به سایر قسمتهای بدن است. مطالعات اخیر S100A9 را بهعنوان بازیگر اصلی در این فرآیند معرفی میکند، پروتئینی که معمولاً توسط سلولهای ایمنی در بدن آزاد می شود. نقش طبیعی آن تنظیم التهاب است. با این حال، وجود بیش از حد S100A9 میتواند سلولهای سرطانی را مانند آهنربا به خود جلب کند و باعث شود تومورهای تهاجمی ایجاد کنند و گسترش آنها را در اندامهای دیگر مانند ریهها تسهیل کنند.
تیمی به سرپرستی نیکول اشتاینمتز، استاد نانو مهندسی در دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو، با تولید یک واکسن جدید، نشان داد که میتوان سطح S100A9 را هنگام افزایش بیشاز حد، تعدیل کند. هنگامیکه به صورت زیر جلدی تزریق میشود، این واکسن سیستم ایمنی بدن را در موشها تحریک میکند تا آنتیبادیها را در برابر S100A9 تولید کند و بهطور موثری سطح پروتئین را کاهش داده و متاستاز سرطان را به ریهها به حداقل برساند. این واکسن همچنین بیان پروتئینهای تحریککننده ایمنی با خاصیت ضد تومور را افزایش داده است، در حالی که سطح پروتئینهای سرکوبکننده ایمنی را کاهش میدهد.
اشتاینمتز از محققان این پروژه میگوید: «S100A9 باعث ایجاد بذر و رشد تومور میشود. با کاهش سطح S100A9، ما میتوانیم به طور مؤثر از این کار جلوگیری کنیم که این موضوع منجر به کاهش مهاجرت سلولهای سرطانی به ریهها میشود.»
این واکسن از نانوذرات ساخته شده از ویروس باکتریایی بهنام Q بتا تشکیل شده است. این نانوذرات از باکتریهای E. coli رشد داده، جدا شدهاند. پس از آن، یک قطعه از پروتئین S100A9 به سطح آن وصل میشود. نانوذرات ویروسی Q بتا بهعنوان طعمهای برای سیستم ایمنی بدن عمل میکنند. این ویروس برای حیوانات و انسانها بیضرر است، اما سلولهای ایمنی آن را بهعنوان ماده خارجی تشخیص میدهند و به آن حملهور میشوند. وقتی سلولهای ایمنی میبینند که نانوذرات ویروسی قطعهای از پروتئین S100A9 را با خود دارد، آنتیبادی تولید میکنند تا که این پروتئین را از بین ببرد.