پژوهشگران در دانشگاه ارومیه با استفاده از فناوری نانو، یک روش نوآورانه را برای تصفیه آب و حذف آلایندهها ارائه کردهاند. در این پروژه، پژوهشگران غشاهای نانوکامپوزیتی از نوع پلیسولفون (PSU) با استفاده از ذرات نانو زایف-۸ (ZIF-8) را برای بهبود فرآیندهای تصفیه آب توسعه دادهاند. این تحقیق با هدف افزایش کارایی غشاها در حذف آلایندهها، از جمله نمکها و فلزات سنگین، و بهبود ویژگیهای ضدآلودگی انجام شده است.
یک تیم تحقیقاتی با همکاری پژوهشگران دانشگاه صنعتی سهند تبریز و دانشگاه صنعتی ارومیه توانستند با استفاده از بوهمیت تولیدشده از نفلین سینیت که از معادن غنی آن در منطقه آذربایجان بهدست آمده بستر جذب مناسبی برای پسابهای آلوده کارخانجات نساجی، چاپ و کاغذسازی طراحی و تولید کنند. این پساب آلوده به رنگ موجب آلودگی آبهای سطحی و زیرسطحی میشود.
محققان دانشگاه ارومیه موفق به سنتز یک نوع نانوجاذب شدند که می توان به کمک آن سطوح غلظتی ۴ نوع آمین مختلف در محصولات لبنی را به دقت اندازهگیری کرد. این نانوجاذب جهت تعیین سلامت کشک مورد استفاده قرار گرفته است.
پژوهشگران دانشگاه ارومیه با انجام یک طرح آزمایشگاهی موفق شدند با القای نانوذرات به ریشه گیاه زرین گیاه، میزان تولید ترکیبات ضدسرطانی در این گیاه را به میزان قابل قبولی افزایش دهند.