به تازگی روشی مقیاسپذیر در مهندسینانو را معرفی کرده است که میتواند روند طراحی و تولید مواد پیشرفته را دگرگون کند. این دستاورد با ایجاد توازن میان دقت آزمایشگاهی و قابلیت تولید انبوه، راه را برای کاربردهای گسترده در صنایع الکترونیک، انرژی و پوششهای عملکردی هموار میکند.
محققان دانشگاه تهران و دانشگاه دامغان با بهرهگیری از نانومواد دوبعدی MXene و ترکیب آن با پلیمرهای مختلف، موفق به ساخت کامپوزیتهایی شدهاند که میتوانند طیف وسیعی از آلایندهها شامل فلزات سنگین، رنگها، مواد دارویی و روغنها را از آب جدا کنند. نانوذرات MXene با دارا بودن گروههای سطحی متعدد و ساختار لایهای، امکان اصلاح شیمیایی و فیزیکی سطح را فراهم میکنند و با ترکیب با پلیمرها، استحکام مکانیکی، پایداری و قابلیتهای کاربردی آنها بهبود مییابد. این دستاورد نشان میدهد که ترکیب مهندسی نانو و طراحی مواد پلیمری میتواند راهحلهای مؤثر، قابل تنظیم و پایدار برای مشکلات پیچیده آلودگی آب ارائه دهد و مسیر توسعه غشاها و فناوریهای تصفیه پیشرفته را هموار کند.