به گفته محققان، نانوذرات لیپیدی میتوانند ابزارهای ویرایش ژن را داخل بدن برای درمان اختلالات خونی رهاسازی کنند. این یافتهها در قالب مقالهای در نشریه Science منتشر شد. این روش تحویل میتواند هزینهها را کاهش داده و دسترسی به ژن درمانی را افزایش دهد.
محققان الیاف کامپوزیتی مبتنی بر اکسید گرافن ساختند که میتوان آنها را به عنوان عضلات مصنوعی بهکار گرفت. این الیاف سرعت پاسخدهی بالا و دوام قابل توجهی دارند.
یک محقق که برای وزن کردن فرزند تازه به دنیا آمدهاش با ترازوهای معمولی مشکل داشت، حسگری ساخت که میتواند با حساسیت بالا کوچکترین تغییرات فشار را اندازهگیری کند.
یافتههای اخیر محققان نشان میدهد که نانوروباتها قادرند تا به سرعت و به طور مؤثری عفونتهای قارچی را در حفره دهان هدف قرار دهند.
محققان یک تیم تحقیقات بینرشتهای نشان دادند که میتوان با روشهایی مولکولها را به سمت هم هُل داد و آنها را نزدیک هم آورد. با این کار مولکولها دچار پیچخوردگی ساختاری شده و فعالتر میشوند و تولید مواد شیمیایی سادهتر و ارزانتر اتفاق می افتد.
پرفسور «نادر انقطاع» که در حوزه نانوالکترونیک و نانوفتونیک فعالیت دارد، به عنوان برنده جایزه فرانکلین ۲۰۲۳ انتخاب شد. این دانشمندان ایرانی که در دانشگاه پنسیلوانیا در رشته مهندسی برق و سیستمها مشغول به فعالیت است، یکی از ۹ نفری است که امسال به دلیل دستاوردهای فوقالعاده خود در رهبری علمی، مهندسی و تجاری موفق به دریافت جایزه بنجامین فرانکلین شده است.
یک تیم تحقیقات بینالمللی به رهبری دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، حسگری با قابلیت نظارت بر مولکولهای گاز موجود در محیط یا تنفس انسان ساخته است که قادر به تامین انرژی مورد نیاز خود است. این سیستم با ترکیب نانوژنراتور با میکروابرخازن، میتواند برای از حرکت بدن انسان، انرژی برداشت کرده و آن را ذخیره کند.
در حالی که نوزادان از گریه به عنوان مکانیسم طبیعی برای هشدار دادن به والدین خود استفاده میکنند و به آنها اطلاع میدهند که به تغییر پوشک نیاز دارند، حسگر جدیدی توسط محققان دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا ساخته شده که میتواند به پرسنل بیمارستانها کمک کند تا مراقبتهای فوری بیشتری را در برابر وظایف ارائه دهند.
امیر شیخی و همکارانش از دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا ساز و کاری برای خشک کردن و دیسپرس نمودن مجدد نانوبلورهای سلولز ارائه دادند که تاثیر منفی روی گروههای عاملی و عملکرد نانوسلولز ندارد. این ساز و کار حمل و نقل و ذخیرهسازی نانوسلولز را سادهتر میکند.
محققان کمپلکس زیستی حاوی نانوذرات و mRNA طراحی کردند که میتواند به ترمیم بافت استخوان و رفع مشکلاتی استخوانی کمک کند.