پژوهشگران دانشگاه اتاوا دریافتهاند که وزیکولهای خارجسلولی بسیار ریز (sEVs) میتوانند همان «پیکهای طبیعی» بدن باشند که درمانهای مبتنی بر RNA و ویرایش ژن را دقیقاً به بافتهای هدف میرسانند؛ کشفی که میتواند مسیر توسعه داروهای نسل آینده را متحول کند.
با توجه به نیاز روزافزون جهان به منابع انرژی پاک و کارآمد، استفاده از الکتروکاتالیستهای نوین که بتوانند بازدهی بالایی در فرایندهای تولید انرژی داشته باشند، اهمیت بسیاری پیدا کرده است. در همین راستا، یک تیم پژوهشی در دانشگاه مراغه موفق شده است با بهرهگیری از مواد پیشرفته مبتنیبر چارچوبهای آلی فلزی متخلخل، نسل جدیدی از نانوکامپوزیتها را برای استفاده در واکنشهای تولید انرژی توسعه دهد؛ پژوهشی که میتواند مسیر را برای جایگزینی کاتالیستهای گرانقیمت فعلی هموار کند.
پژوهشگران دانشگاه بریتیش کلمبیا (UBC) با استفاده از نانوذرات، یک محلول شستوشوی طبیعی و تجزیهپذیر ساختهاند که میتواند تا ۹۶ درصد باقیمانده آفتکشها را از سطح میوه پاک کند و همچنین سرعت قهوهای شدن و کاهش رطوبت را کم کند. این نوآوری میتواند به معنای میوههایی ایمنتر باشد—از جمله سیب و انگور—که برای مدت بیشتری تازه و ترد باقی میمانند. نتایج این تحقیق در نشریه ACS Nano منتشر شده است.
در دورانی که خشکسالیهای مکرر و تغییرات اقلیمی آینده کشاورزی را در معرض تهدید جدی قرار دادهاند، فناوری نانوحباب بهعنوان راهکاری نوظهور توانسته جریان آبیاری را کارآمدتر، ریشه گیاه را نیرومندتر و مصرف آب را بهطور محسوسی کمتر کند. تجربههای اخیر در مزارع نیوزیلند و استرالیا نشان میدهد این شیوه جدید، از امیدبخشترین فناوریهای مقابله با بحران کمآبی است.
یک تیم پژوهشی، فناوری جدیدی برای سرمایش ساخته که میتواند سرمایش را بدون کمپرسور و با مصرف کمتر انجام دهد. این روش از مواد نانویی مهندسیشده استفاده میکند که عملکردشان نسبت به ترموالکتریکهای معمولی تقریباً دو برابر بهتر شده است. به زبان سادهتر، بهجای اینکه مثل کولرهای معمولی با قطعات مکانیکی بزرگ کار کند (کمپرسور، لولههای خنککننده و…)، این فناوری با جریان الکترونها در یک ماده نیمهرسانا، گرما را جابهجا میکند. نتیجه؟ سیستمهای کوچکتر، کمصداتر، قابلاعتمادتر و سازگارتر با محیطزیست، با این امید که در آینده برای ساختمانها و حتی تجهیزات بزرگتر مثل سیستمهای سرمایش و تهویه به کار برود.
پژوهش دکتری انجامشده در پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیستفناوری با استفاده از یک نانوحامل پپتیدی چندکاره، راهحلی تازه برای انتقال هدفمند ژن ضدرگزایی و مهار رشد تومور سرطان پستان ارائه کرده است؛ طرحی که ترکیب فناوری نانو و ژندرمانی را در یک نانوکمپلکس کارآمد برای مقابله با تومورهای مهاجم بهکار گرفته است.
یک طرح پژوهشی نانویی در دانشگاه مازندران با هدف مدلسازی پاسخ فوتوحرارتی غیرخطی در نانوساختارهای سریع، راه جدیدی برای کنترل و تنظیم رفتار اپتیکی مواد فراهم کرده است؛ طرحی که از مواد هوشمند تغییر فاز و تحریکپذیری آنها با نور لیزر برای دستیابی به ابزارهای فوتونیکی فعال و کوکپذیر بهره میگیرد.
محققان دانشگاه صنعتی اصفهان در پژوهشی مشترک با دانشگاه اولسان کره جنوبی نسل جدیدی از سامانههای ذخیرهسازی انرژی خورشیدی را معرفی کرده است که میتواند مسیر توسعه منابع انرژی پاک را هموارتر کند. در دنیایی که افزایش تقاضای انرژی با محدودیت منابع فسیلی و نگرانیهای زیستمحیطی همراه شده، توسعه تجهیزات ذخیره انرژی خورشیدی یکی از مهمترین چالشهای فناوری معاصر محسوب میشود. پژوهش تازه بر طراحی ابرخازنهای فوتوشارژپذیر مبتنی بر الکترودهای فعال نوری تمرکز دارد؛ جایی که بخش نانویی پروژه در ساخت ساختارهای نانولولهای دیاکسید تیتانیوم و تزریق نانومقیاس سولفیدهای نیکل و کبالت بر سطح آنها شکل گرفته است. این ساختارهای هیبریدی با هدف افزایش جداسازی حاملهای بار نوری و ارتقای ظرفیت ذخیره انرژی طراحی شدهاند. نتایج نشان میدهد که نور میتواند نقش فعالی در تقویت فرآیند شارژ و افزایش چگالی ظرفیت الکتروشیمیایی ایفا کند. این دستاورد گامی مهم در جهت توسعه سامانههای خودشارژشونده و پایدار انرژی به شمار میرود.
پژوهش مشترک میان دانشگاه محققی اردبیل، دانشگاه صنعتی سهند و دانشگاه گنت بلژیک چشمانداز تازهای از نسل هوشمند مواد نانویی حساس به نور را معرفی کرده است. در این مطالعه مروری، ساختار، مکانیسم عملکرد و کاربردهای الیاف نانویی الکتروریسیشده فوتورِسپانسیو بهطور جامع بررسی شده است؛ موادی که میتوانند با استفاده از تحریک نوری، رفتارهای فیزیکی و شیمیایی خود را تغییر دهند. فناوری الیاف نانویی حساس به نور به دلیل نسبت سطح به حجم بسیار بالا، انعطافپذیری ساختاری و امکان طراحی عملکردی، توجه زیادی را در حوزههای زیستپزشکی، بستهبندی هوشمند، حسگرها و امنیت مواد جلب کرده است. این پژوهش نشان میدهد که ترکیب مواد فوتواکتیو با ماتریسهای پلیمری از طریق روش الکتروریسی میتواند مسیر توسعه سامانههای چندمنظوره هوشمند را هموار کند. با وجود پیشرفتهای قابل توجه، چالشهایی مانند ایجاد پاسخپذیری چندگانه و طراحی مورفولوژیهای پیشرفته همچنان در مسیر توسعه صنعتی این فناوری باقی مانده است.
پژوهشگران دانشگاه اوترخت با ارائه روشی نوین مبتنی بر «نانوحفره» موفق شدند واکنشهای الکتروشیمیایی را در مقیاس نانو و در زمان واقعی پایش کنند؛ دستاوردی که میتواند مسیر بهینهسازی باتریها، حسگرها و فناوریهای تولید و ذخیره هیدروژن را دگرگون کند.