محققان دریافتند که ذرات ریز موجود در شیر گاو میتوانند برای تحویل خوراکی داروهای RNA استفاده شوند. روشهای درمانی مبتنی بر ریبونوکلئیک اسید (RNA) ابزار قدرتمندی در اختیار محققان قرار میدهد تا راهی برای هدف قرار دادن بیماریهای غیرقابل درمان در سطح مولکولی ارائه دهند. در حالی که این ساختارهای زیستی میتوانند به طور موثری با تزریق، مانند واکسن ضدکرونا تحویل داده شوند، تاکنون هیچ راه موفقی برای تحویل آنها به صورت خوراکی وجود نداشته است، زیرا این داروها در شرایط سخت روده از بین میروند.
شرکت کریتیو بیولز (Creative Biolabs) با استفاده از لیپوزومها اقدام به تولید حاملهایی کرده که هم در تحقیقات دارویی و هم تشخیصی بیماری قابل استفاده هستند.
آیا این امکان وجود دارد که نانوذرات از دستگاه گوارش عبور کرده و دارو را مستقیم به بافت مغز برسانند؟ محققان دانشگاه ایالتی میشیگان میگویند بله و انتظار میرود آخرین یافتههای آنها برای بیماران مبتلا به اختلالات نورودژنراتیو مانند مولتیپل اسکلروزیس یا اماس، اسکلروز جانبی آمیوتروفیک یا ALS و بیماری پارکینسون یا PD مفید باشد. این کار با همکاری شرکت کلین نانومدیسین انجام شده است.
اندازه نانوحبابها به این نانوساختارها اجازه میدهد تا از مویرگهای خونی و همچنین سدخونی مغز (BBB) عبور کرده و انتقال دارو را به مغز تسهیل کنند. از این رو نانوحبابها یکی از گزینههای مناسب برای استفاده در بخش پزشکی هستند. یک تیم تحقیقاتی از استرالیا مقالهای مروری برای بررسی کاربردهای نانوحباب در بخش زیستپزشکی منتشر کرده است.
ژاپنیها نشان دادند که با مهندسی در ابعاد نانو میتوان رویکرد mRNAدرمانی را به گونهای اصلاح کرد که رهایش mRNA در بافت هدف بهتر انجام شود.
تهیه و ارزیابی in-vitro و in-vivo نانوذرات مزوحفره سیلیکا به عنوان نانوحامل دارورسان جهت عبور متوتروکسات از سد خونی-مغزی، عنوان طرح پسادکتری نسیم شادمانی پاسکیابی است که مهرداد حمیدی به عنوان استاد راهنما در آن فعالیت داشته است.
یافتههای اخیر نشان میدهد که شکل نانویی داروی سیلیمارین (Silymarin) میتواند روی محافظت از کلیه در برابر آلومینیوم تاثیرگذار باشد. سیلیمارین یک عصاره گیاهی بوده که به عنوان ماده دارویی به کار میرود.
تصور کنید که یک دستگاه بیوالکترونیک کوچک در زیر پوست شما کاشته شده است که میتواند به طور مداوم علائم حیاتی شما را کنترل کند، داروها را به طور دقیق تحویل دهد یا حتی عضلات و اعصاب شما را برای درمان شرایط مختلف تحریک کند. حال تصور کنید پس از یک دوره از پیش برنامهریزی شده، این دستگاه به سادگی حل شود، ماموریت آن کامل شود و هیچ اثری در بدن شما باقی نماند. بدون نیاز به جراحی برای بیرون کشیدن آن، بدون خطر عوارض طولانی مدت، این ابزار قادر خواهد بود تا مشکل بیمار را رفع کند و فقط به صورت موقت در بدن بماند.
محققان با استفاده از سلولهای بدن بیمار، نوعی نانوذرات حاوی پوشش ساختند که شبیه به سلول خود بیمار بوده و در نتیجه به راحتی در بدن جابهجا میشوند بدون این که سیستم ایمنی آنها را دشمن فرض کند. این نانوذرات از داروی شیمیدرمانی پر شده و به صورت هدفمند وارد سلول سرطان ریه میشوند.
دولت فنلاند با اختصاص بودجه ۴٫۳ میلیون یورویی به شرکت نانوفرم، به توسعه فناوری تحویل دارو با کمک نانوذرات کمک میکند.